Vanochtend werd ik wakker naast het gezicht van Nico Dijkshoorn. Daar schrok ik wel even van. Dat hoge voorhoofd, die strenge blik, de borstels boven zijn ogen. En dan vooral die ene opgetrokken wenkbrauw: een onuitgesproken oordeel over mijn slechte adem en rechtopstaande gebrek aan haar. (meer…)
Ik ga mijn leven beteren. Onlangs heb ik nieuwe planten gekocht voor in mijn woning. Ik heb ze plekjes gegeven die volgens de informatiekaartjes geschikt voor ze zijn; ik heb de zaterdag uitgekozen als plantendag, waarop ik ze water geef, en ik begreep dat het goed is om ze veel aandacht te geven en tegen ze te praten. Daarom heb ik ze ook maar namen gegeven, want dat praat wat makkelijker. (meer…)
Kent u die mop van het bier dat op was? Dat was het niet. (Ik zei niet dat het een leuke mop was). In Keulen schenken obers Kölsch: de plaatselijke pils. Bovendien zijn ze allergisch voor lege glazen, ontdekten mijn vrienden en ik tijdens ons stedentripje. (meer…)
Wat is het toch een bijzonder seizoen: de herfst! Ik word er altijd een beetje nostalgisch van. De intensiteit van het zonlicht, de kleuren van de bladeren en de vroege avonden doen me denken aan de intensiteit van mijn tienerjaren. Ik fiets in de frisse buitenlucht, onder een strakblauwe hemel over een bospad vol bladeren. De herfst is altijd het moment dat ik mijn oude mp3-speler weer tevoorschijn haal. (meer…)
Het meisje zit op haar knieën voor het almachtige fitnessapparaat, met beide handen om een handvat geklemd dat via een zwarte draad met gewichten verbonden is. Met haar gebogen hoofd en uitgestrekte armen lijkt ze op een vertekend spiegelbeeld van Jezus aan het kruis. Vrouw in plaats van man, laag in plaats van hoog hangend, haar gezicht richting het (fitness)kruis gekeerd in plaats van de andere kant op. Verder ontbreken nagels door haar polsen en voeten, bloedende stigmata en een doornenkroon. Gelukkig. Lijden doet ze echter wel. Vrijwillig, net als die man aan het kruis zou hebben gedaan. (meer…)
Vorige week zaterdag bracht ik grommend, kruipend, shakend en sluipend door. Ik paradeerde rond met een pruik op mijn hoofd, liet me besturen als een robot en danste op klaarlichte dag alsof ik in een dampende nachtclub stond. Juist, ik volgde een theaterworkshop. (meer…)
Een eenzaam winters blaadje dwarrelt de openstaande treindeur in. Op zoek naar gezelschap. Hij is bruin, dor en broos. Een overblijfsel van de herfst en een verre zomer.
Na maanden van voorbereidingen, voorpret en afwachten is het zover. Ik ben in blijde verwachting. Nou, eigenlijk vooral mijn vriend en zijn zoon. Dit was al tijden hun wens, maar om praktische redenen ging het eerder niet. Nu ik in beeld ben is het eindelijk echt mogelijk! En voor mij is het een geweldige kans, want in mijn eentje bij mij thuis is het ook niet te doen. (meer…)
De herfst hangt in de lucht. Letterlijk: de blaadjes hangen nog. Tussen de groene bladeren aan de bomen buiten mijn raam verschijnen tinten geel, oranje en vuurrood. Dit gaat niet helemaal gelijkmatig. Sommige bomen zijn in een verder gevorderd stadium van herfstkleuren dan andere. Verder ruik ik de herfst ook. De geur heeft iets zoets, met ondertonen van kaneel en vergankelijkheid. (meer…)
Mijn favoriete kledingwinkel in Nijmegen is onlangs gesloten. Ze verkochten mooie kleding in vrolijke kleuren, voor vrouwen als ik, die inmiddels beseffen dat ze geen meisjes meer zijn en enigszins elegant voor de dag willen komen. (meer…)