Jules de la Tourette

Jules de la Tourette

De Ig Nobelprijs was vorige week in het nieuws. Deze parodie op de Nobelprijs is bedoeld om te lachen, maar ook om je aan het denken te zetten. Ik kende de prijs alleen van een zwevende kikker. Google vertelt me dat het al weer twintig jaar geleden is dat die de prijs kreeg en dat het bijbehorende onderzoek plaatshad in het magnetenlab van de Radboud Universiteit Nijmegen, mijn alma mater.

(meer…)
mooi weer

Mooi weer

De gemiddelde weerman- of -vrouw begint te glunderen als hij of zij mooi weer mag aankondigen. Mooi weer roept visioenen op van vakantie, zon, zee, strand en drankjes met parasolletjes er in. Nou, geef mijn cocktail maar aan fikkie. Tijdens de hittegolf, aangekondigd als ‘mooi weer’, die meer dan twee weken duurde ben ik bijna afgebrand. In de schaduw. Mooi is dat.

(meer…)
Het leven van een optimistische man. Zeepbel.

Het leven van een optimistische man

Toen de optimistische man vanuit zijn moeder het licht zag, kraaide hij van geluk. Al de kleuren die reflecteerden in de bril van de verloskundige brachten hem in vervoering. Het was meteen de eerste keer dat hij zijn stembanden gebruikte. Even later werd hij verrukt door de geuren. Van bloed, zweet en vruchtwater. En de aftershave van zijn vader vermengd met een lucht van angst en vreugde. Zoiets had hij nog nooit geroken.

(meer…)
Stilte voor de storm. Paardebloem.

Stilte voor de storm

Het is een licht bewolkte zomeravond in juni. En nog lang niet donker. Ik ga wandelen met een vriend van mij. Sinds het vanwege de coronamaatregelen niet mogelijk is om te sporten in het sportcentrum gaan we in plaats daarvan wekelijks wandelen. Deze keer hebben we gekozen voor een wandelroute door het Nijmeegse Goffertpark, die ik online gevonden heb. Het is broeierig. Er hangt iets in de lucht. Achteraf gezien waren de voortekenen al aanwezig, maar ja: achteraf is het altijd makkelijk praten.

(meer…)
Kraaiennest en Eksteroog

Kraaiennest en Eksteroog

In mei leggen alle vogels een ei. De afgelopen maand zag ik daarom veel voorbereidingen. Zo vloog er een duif langs met een tak die zo groot was dat hij deze nauwelijks kon tillen. Hij bewoog zich voort als een vliegtuig in zwaar weer. Van de ene luchtzak naar de andere. Waarschijnlijk landde hij niet op zijn nest, maar stortte hij erop neer. Dat heeft hij ongetwijfeld overleefd. Duiven zijn weerbarstiger dan kakkerlakken tijdens een nucleaire ramp. Gelukkig heb ik weten te voorkomen dat ze ook een nest bouwen op mijn balkon aan de straatkant. Ik heb de ruimte die duiven graag zouden koloniseren geblokkeerd met dozen, glas dat naar de glasbak moet en oud papier.

(meer…)
It's a long way to Tipperary

It’s a long way to Tipperary

“Raad eens hoe oud ik ben”. Dat is een directief waar ik net zo allergisch voor ben als “Trek eens aan mijn vinger”. Of nog erger: “Ruik eens aan mijn vinger”. Mensen laten raden naar je leeftijd impliceert namelijk dat je leeftijd het meest interessante is wat je nog hebt, of überhaupt ooit had. Tragisch. Bovendien zijn de meeste mensen die anderen de opdracht geven om hun leeftijd te raden in mijn ervaring nog helemaal niet extreem oud. Zeventig bijvoorbeeld, of hooguit tachtig.

(meer…)
Coronadag

Coronadag en andere toekomstige tradities

Het is Koningsdag terwijl we geregeerd worden door een virus dat ook een kroon draagt. Coronadag. Alles is anders dan het zou moeten zijn. De koning zal zijn verjaardag openen met een korte toespraak. Verder hangt hij met zijn vrouw thuis op de bank en ook alle prinsesjes blijven thuis. Iedereen kan er vervolgens via de sociale mediakanalen van het Koninklijk Huis getuige van zijn hoe het Koninklijke gezin met smaak enkele oranje tompoucen verorbert. Zouden ze gaan spijkerpoepen? Spannend! Om 16.00 trekt Willy in ieder geval een biertje open om de Nationale Toost uit te brengen en zo Koningsdag tot een troostrijk einde te brengen.

(meer…)