humor

Humor

Ik ben op bezoek bij mijn lokale goede-doelen-boekwinkel. Terwijl ik rondneus vang ik de stemmen op van een man en een vrouw. Hij zegt: “Kees van Kooten bij de humor. Daar ben ik het niet mee eens!” Zonder daarop in te gaan reageert een vrouwenstem van elders in de winkel: “Heb jij hier die rotzooi gemaakt?” “Welnee, ik doe niks. Ik ben daar niet eens geweest.” “Hier liggen allemaal boeken los bovenop de kast.” “Nee, ik heb alleen dat boek van Kees van Kooten verplaatst. Oh, wacht.” Op licht triomfantelijke toon zegt zij: “Zie je wel.” 

(meer…)
Door Tim Wachelder, geleden
geen kind in wagen

Het kind in de wagen

Ik loop met een rugzak vol boodschappen naar huis. Voor mij op de stoep beweegt een vrouw zich voort met een kinderwagen. Ze stopt even en buigt zich over de inhoud van de wagen. Even denk ik dat ze zich over haar kind ontfermd, maar als ik dichterbij kom zie ik dat ik me vergis. Deze vrouw is ook gebogen als ze zich niet bukt en ze klampt zich aan de kinderwagen vast als ze ietwat wiebelig loopt. Dit is geen moeder, maar een oma. Dan gaat er een telefoon af in de kinderwagen. Als ik haar inhaal zie ik de vrouw rommelen tussen haar boodschappen in de hoop de bron van dat gerinkel te vinden. 

(meer…)
Door Tim Wachelder, geleden

Amsterdam

In de trage dagen van eind december voel ik altijd een verlangen naar Amsterdam opwellen. Dan wil ik langs de grachten wandelen, me terugtrekken in mijn lange wollen jas en vervolgens in een kroegje in de Jordaan, en dan ’s avonds kijken naar de lichtjes. Vertragen in een stad die nooit stilstaat, mijmeren op een plek waar vooral veel gedáán wordt. Als ik er zou wonen, zou ik een van de enkelingen zijn die houden van verlaten straten en er ’s nachts eindeloos rondzwerven. In de illusie dat ik ’s nachts, als het dagelijkse leven is stilgevallen, misschien nog wat Amsterdammers zou kunnen tegenkomen die de stad en mij zoveel hebben gegeven.

(meer…)
Door Carlijn Brouwer, geleden

Zwagerman(nen)

Er woedt een kleine storm in literatuurland. Een kleine maand geleden verscheen bij De Arbeiderspers Zwaag, de biografie van Maria Vlaar over Joost Zwagerman (1963-2015). Die is nu precies tien jaar dood – en dat is precies waarom mensen zich roeren. Niet iedereen kan zich vinden in het beeld dat Vlaar schetst; ze vinden dat er een te negatieve versie van Zwagerman naar voren komt. 

(meer…)
Door Carlijn Brouwer, geleden
Almere

Almere

Almere viert op dit moment haar vijftigjarig bestaan. In hetzelfde jaar dat grote broer Amsterdam 750 jaar oud is. Wat Almere bijzonder maakt is dat de meeste mensen die deze stad hebben bedacht net als een deel van de eerste inwoners nog in leven zijn. Daar kwam ik achter toen ik de stad begin oktober bezocht met een collega.

(meer…)
Door Tim Wachelder, geleden

Sneeuw

Nog voor ik mijn gordijnen open deed, voelde ik het: sneeuw. De lucht die door de kier van mijn slaapkamerraam drong rook anders, een frisheid die niet alleen door vrieskou komt. Het uitzicht dat ik vanuit mijn slaapkamer heb is op zo’n sneeuwochtend een Avercamp-schilderij: kleine mensfiguurtjes die krioelen in hun postzegeltuinen of op hun balkons, en op de achtergrond een molen. Sneeuw op de wieken. Het zijn de beste ochtenden, de ochtenden waarop ik niet weet hoe snel ik uit mijn bed moet komen en me moet aankleden. Weer kind.

(meer…)
Door Carlijn Brouwer, geleden
De onsterfelijke landen, Tolkiencollectie, Gandalf

De onsterfelijke landen

Gandalf kijkt me streng aan van achter het glas van mijn boekenkast. Toch meen ik onder zijn snor en baard een zweem van een glimlach te zien. Hij is namelijk Gandalf de grijze: een tovenaar die streng kan zijn, maar die ook plezier heeft in de kleine geneugten van het leven. Zoals goed eten en drinken of het blazen van rookringen in de meest wonderlijke vormen. Hij heeft een grote affiniteit met hobbits en dwergen. 

(meer…)
Door Tim Wachelder, geleden