tondeusekoppie

Tondeusekoppie

“Hier is je koffietje”, zegt de serveerster terwijl ze het zwarte goud voor mijn neus neerzet. Ik frons mijn wenkbrauwen. Het lijkt gewoon een standaard kop koffie te zijn. Nergens voor nodig om de koffie een kopje kleiner te maken met een verkleinwoord. Als ik er op ga letten, zie ik deze irritante neiging om woorden te verkleinen door er iets achter te plakken overal.

(meer…)

De goelag is nooit dood geweest

De onverschrokken held en de ratachtige tiran. De hoop van het volk, die wordt weggestopt in een onherbergzaam gebied in een gevangenis – die hoort uiteindelijk toch te ontsnappen? Het recht hoort toch te zegevieren? Dat geldt misschien voor James Bond-films, maar niet voor Rusland. Daar wordt iedereen die het niet eens is met tsaar Poetin gevangengezet in een strafkolonie. Afgebeuld in een kamp boven de poolcirkel, soms niet eens zó ver van de bewoonde wereld. De goelag is nooit dood geweest. Aleksej Navalny is dat wel.

(meer…)
Sportschoen. Duurzaam

Duurzaam

Ik stapte nietsvermoedend van de crossfittrainer en wilde naar een ander toestel in het sportcentrum lopen, toen de zool van mijn rechterschoen ineens losliet. Hij klampte zich nog net wanhopig aan de voorkant van de schoen vast. Terwijl ik de rest van mijn trainingsrituelen af probeerde te maken, zonder te veel als Herr Flick uit de serie Allo Allo te lopen, besefte ik dat met het verval van mijn sportschoenen een tijdperk eindigde. Ik schat dat de schoenen het minstens vijftien jaar met mij hebben uitgehouden. Best duurzaam!

(meer…)

Rotterdamse soep

Vorige week gingen mijn vriend en ik een weekendje naar Rotterdam. Ik was er ooit een keer eerder geweest, voor een bezoekje aan het Boijmans van Beuningenmuseum en een rondleiding door de stad. In die tijd vond ik het maar een nare stad. De stadsgids was grof gebekt, het was grijs en regenachtig weer, de kubuswoningen waren apart, maar echt mooi kon ik de Rotterdamse highlights niet noemen.

(meer…)
Nummers, loterij

De loterij

Het jaar was nog maar net begonnen toen mijn oog viel op een nieuwsbericht dat alle warme kerstgevoelens deed smelten als sneeuw voor de zon: “Schoonzoon vangt bot bij rechter: miljoenenprijs blijft van schoonvader”. De schoonzoon in kwestie had een kort geding aangespannen tegen zijn schoonvader omdat deze het winnende staatslot in de loterij van 1 oktober 2023 van hem zou hebben gestolen. Wat ging er aan dit familiedrama vooraf?

(meer…)

Productief

Het jaar begint alweer goed. ‘Ik houd even afstand, want ik ben weer verkouden, maar de beste wensen hè!’ Nee, het is geen Covid. Dat heb ik afgelopen jaar al 2 keer gehad. De thuistest was dit keer negatief. En een korte buikgriep had ik ook al achter de rug. Dit is weer een ander verkoudheidsvirus. Met een droge kriebelhoest.

(meer…)
Themasong. Cat in a little green bag.

Themasong

Muziek hoort al langer bij films dan de stemmen van acteurs. In de tijden van de ‘stomme’ film, die honderd jaar geleden tot volle bloei kwam, speelde orkestrale muziek al een grote rol, terwijl de stemmen van de mensen op het scherm nog niet te horen waren. Tegenwoordig is geluid een nog belangrijker onderdeel van de filmervaring. Je kunt spanning opbouwen door letterlijk een speld te laten vallen of met een dreigende cello de komst van een (onzichtbare) haai aan te kondigen. Dankzij films en tv-series heb ik regelmatig muziek en artiesten ontdekt die ik nog niet kende.

(meer…)

Campert

Toen ik nog in de boekhandel werkte, had ik met de eigenaar met enige regelmaat een terugkerend gesprek. ‘Leeft ’ie nog?’ zeiden we dan. We wisten allebei over wie het ging: dichter en schrijver Remco Campert. In zijn laatste jaren zag hij er broos uit, dronk hij nogal stevig en vooral – hij was de negentig al gepasseerd. De reden dat we dat aan elkaar vroegen, was een heel prozaïsche: op het moment dat hij zou overlijden, wilden we natuurlijk wel Campert zo compleet mogelijk op de plank hebben. De één zijn dood… afijn.

(meer…)