verschillende kleuren rozen

Herinneringen aan opa

Vorige week overleed mijn opa nadat hij COVID-19 had opgelopen. Zijn lichaam bestreed het virus, maar het bleek te zeer verzwakt om goed te herstellen. Op 87-jarige leeftijd nam hij afscheid van deze wereld. Mijn oma blijft alleen achter, na ruim 60 jaar huwelijk met haar enige grote liefde.

(meer…)
Een veld met een pak sneeuw erop en op de achtergrond een bos

Sneeuwvrij

Eindelijk was er afgelopen week iets anders om ons druk over te maken. Sneeuw! Op de één of andere manier is het een stuk minder erg om vast te zitten in het koude witte spul dan binnen te moeten blijven om de verspreiding van een onzichtbaar virus tegen te gaan. Sneeuw is concreet, zichtbaar, en voorspelbaarder dan corona.

(meer…)
Belegerde stad

De belegerde stad

Het was de avond voordat de avondklok in ging. Ik was bij een vriend op bezoek die in het centrum van Nijmegen woont. Niet omdat het moest, maar omdat het kon. Vanuit zijn appartement kijk je tegen de Sint Steven aan: de meest kenmerkende kerktoren van Nijmegen. Kort voor 21.00 uur werden zoals elke avond de kerkklokken geluid. In mijn verbeelding zag ik een monnik in een pij hulpeloos aan een touw bengelen nadat hij er een te harde ruk aan had gegeven. In werkelijkheid is die monnik natuurlijk al lang geautomatiseerd. Vooruitgang heet dat. Het slaan van de klokken verwijst echter naar het moment waarop vroeger de stadspoorten gesloten werden, om 21.00 uur. Vanaf dat moment mocht niemand meer de stad in of uit.

(meer…)

Column uit de toekomst

Weet je nog, in 2020? Of nee, het was nét 2021. Dat we ruim een jaar met die coronapandemie zaten. Iedereen moest toen thuiswerken. Kinderen konden niet naar school. Ouders werden gillend gek. En kinderen trouwens ook. Winkels waren dicht, de horeca ook. Geen theater, geen voetbal, geen pretpark, niks om naar toe te gaan. En toen kwam die avondklok. Zo, dat werkte best wel averechts.

(meer…)
Hart voor de bakker. Brood.

Hart voor de bakker

Ik word wakker en wrijf iets te hard de zandkorrels uit mijn ogen. Daardoor zie ik lichtgevende croissantjes achter mijn oogleden oplichten. Lekker. Ik woon iets te ver van de bakkerij om de geur van vers gebakken brood te kunnen ruiken, maar ik beeld het me gewoon in. En ik neem me voor om vandaag naar de bakker te gaan. Iets wat ik sinds ik in deze buurt woon 1 keer per week doe.

(meer…)
Toeval

Toeval bestaat wel

Het feit dat ik besta is een wonder. Het resultaat van een reeks extreme toevalligheden. De kans dat mijn ouders ontstonden en elkaar op hun beurt vonden + de kans dat ze lang genoeg bij elkaar bleven om aan kinderen te willen beginnen + de kans dat op een specifiek tijdstip 1 van 100 tot 200 miljoen zaadcellen succesvol een eicel binnendrong + de kans dat die eicel zich binnen negen maanden zou ontwikkelen tot een jongetje dat ter wereld kwam.

(meer…)
diversiteit thee column tv

Tijd voor thee

Gelukkig nieuwjaar! Ik hoop dat iedereen een fijne jaarwisseling heeft gehad en zich – online, offline of mentaal – omringd weet door geliefden. Zelf at ik mijn oliebollen in het appartement van mijn schoonmoeder, samen met mijn vriend. We herdachten het verlies van mijn schoonvader in begin 2020, proostten op onze gezondheid en keken uit naar hoopvolle tekens voor 2021. We zagen de oudejaarsconference op de NPO.

(meer…)