Ik loop met een rugzak vol boodschappen naar huis. Voor mij op de stoep beweegt een vrouw zich voort met een kinderwagen. Ze stopt even en buigt zich over de inhoud van de wagen. Even denk ik dat ze zich over haar kind ontfermd, maar als ik dichterbij kom zie ik dat ik me vergis. Deze vrouw is ook gebogen als ze zich niet bukt en ze klampt zich aan de kinderwagen vast als ze ietwat wiebelig loopt. Dit is geen moeder, maar een oma. Dan gaat er een telefoon af in de kinderwagen. Als ik haar inhaal zie ik de vrouw rommelen tussen haar boodschappen in de hoop de bron van dat gerinkel te vinden.
Even later zie ik aan de overkant van de straat daadwerkelijk een kind in een wagen. Het is een kleine hummel die trots vanuit een kruiwagen om zich heen kijkt. Als zijn of haar moeder de kleuter uit de kruiwagen tilt om plaats te maken voor klaarliggende zakken tuinaarde begint het kind verontwaardigd te janken. Volledig te begrijpen, want het kind is zojuist onttroond. Het begin van een weg vol levenslessen.
Leren houdt ook zeker niet op zodra je een leeftijd hebt bereikt waarop je mag stemmen of alcohol mag drinken. Zo kan ik me herinneren dat een leerling-monteur mijn modem kwam aansluiten op het internet nadat ik toegang had gekregen tot het appartement waar ik nu woon. Hoe weet ik dat hij een leerling was? Omdat er tijdens de klus een collega van hem langs kwam om te kijken hoe het ging. De conclusie was dat het ging, want inmiddels deden mijn tv en internetverbinding het.
De jongen had echter nog andere dingen te leren dan het installeren van internet en tv. Het eerste wat hij deed om de tv te testen was het opzetten van een zender waar non-stop formule 1 op te zien was. Hij keek me glunderend aan, want voor hem was dat het meest geweldige wat er in de wereld bestond. Ik haalde slechts mijn schouders op, want ik geef daadwerkelijk geen reet om sport op tv. Inclusief formule 1. Hij moest dus nog leren dat niet iedereen dezelfde dingen leuk of belangrijk vindt als hij.
Onlangs maakte ik weer een leraar-leerling-situatie mee. Deze keer was ik in de drankwinkel omdat de whisky in de aanbieding was. Twee flessen voor 66 euro. Nog steeds duur, maar een goede deal omdat deze flessen normaal echt nog wat meer kosten. Bij het afrekenen zei de jongen achter de balie “Zo kun je er weer tegenaan dit weekend.” Daar moest ik een beetje om lachen. “Het zou niet goed zijn als ik deze flessen er in een keer doorheen jaag.”
Even later hoorde ik dat hij terecht werd gewezen door de manager van de winkel: “Let een beetje op wat je zegt. Sommige mensen hebben misschien wel een alcoholprobleem.”
Gelukkig ben ik geen alcoholist en drink ik met mate, zodat het geen probleem is. Terwijl ik in de winkel was, kon ik ook bij de manager terecht met vragen over de whisky. Hij gaf aan dat ik als ik advies nodig had, hij kon helpen. Dat was niet nodig, omdat ik genoeg wist om zelf te kiezen. Nadat hij erop had gewezen dat de flessen die in de aanbieding waren handig samen uitgestald stonden. Hij gaf me wel nog wat ongevraagd advies: “Let je op met je rugzak.” Daar had hij een punt, want die zwenkt uit. Zonder flessen op de vloer uiteen te laten spatten verliet ik later de winkel.
0 reacties