Ik ga mijn leven beteren. Onlangs heb ik nieuwe planten gekocht voor in mijn woning. Ik heb ze plekjes gegeven die volgens de informatiekaartjes geschikt voor ze zijn; ik heb de zaterdag uitgekozen als plantendag, waarop ik ze water geef, en ik begreep dat het goed is om ze veel aandacht te geven en tegen ze te praten. Daarom heb ik ze ook maar namen gegeven, want dat praat wat makkelijker. Nu blijkt dat dit niet bepaald origineel is. Op de website van Eva Jinek las ik dat plantenvrouwtjes de nieuwe kattenvrouwtjes (m/v) zijn. Planten zijn leuk om te verzamelen en dankbaar als je ze goed verzorgt. Ze vergen wel wat aandacht, maar niet zoveel dat de gemiddelde millennial er stress van krijgt. Geef je ze namen en voel je je trots als ze nieuwe blaadjes, stengels of bloempjes krijgen, dan mag je jezelf met recht een plantenvrouwtje noemen. Nou, zet mij maar op de lijst.

Aangezien ik binnenkort co-ouder van een puppy wordt, werd het tijd dat ik wat ging experimenteren met verantwoordelijkheid. Tot voor kort kon ik nog geen cactus in leven houden. Maar van onverdeelde aandacht wordt alles en iedereen beter; van werk tot plant en dier, en niet te vergeten ikzelf! Hoewel ik tijdens mijn studententijd een cursus mindfulness heb gedaan en tegenwoordig (bijna) wekelijks aan yoga doe, blijf ik het lastig vinden echt maar één ding tegelijk te doen met volle aandacht. Gevolg? Urenlang half aan het werk zijn terwijl ik binnen een uurtje klaar kan zijn. Hoofdpijn, omdat ik weer krom achter mijn laptop heb gezeten. Een vol hoofd van alle artikelen, berichtjes en video’s die ik voorbij zag komen op mijn smartphone tijdens het ontbijt. En verpieterende planten in de vensterbank.

“Zeg nu eens ‘hallo’ tegen jezelf” zegt de hoogbejaarde, maar nooit gestopte therapeute.

Mevrouw Plantsoen, de oude dame die ik help in het huishouden, wees me er laatst op dat ik altijd wel iets laat slingeren als ik klaar ben. Niet ernstig, maar wel slordig. Stom. Ik kijk er gewoon overheen. Volgens haar hebben meer jonge mensen hier last van. Altijd maar druk, druk, druk en snel afgeleid, met gedachten die van hot naar her vliegen. “Zeg nu eens ‘hallo’ tegen jezelf” zegt de hoogbejaarde maar nooit gestopte therapeute. Hoe voel je je? Waar ben je mee bezig? Bekijk jezelf met onverdeelde aandacht. Doe je werk met onverdeelde aandacht. Eén ding tegelijk. Dan vergeet je minder, geniet je meer, heb je minder angst voor de toekomst of verdriet over het verleden. Bovendien heb je het dan op tijd door of je nog water, licht of een ruimer potje nodig hebt.

Natuurlijk heeft ze gelijk, en eigenlijk wist ik dat al lang. Toch houdt het me bezig en wil ik mezelf hier graag verder in ontwikkelen. Wie heeft niet ‘The Power of Now’ van Eckhart Tolle in de boekenkast staan? Ik ben er onlangs in begonnen. Het belooft een transformerende leeservaring te zijn, met een verlichte geest tot gevolg. Dat zou mooi zijn. Al was het maar voor Peter de Pannenkoekenplant, Archie de Scindapsus pictus Argyraeus, Helena de hangplant en Maranta de Maranta Leuconeuka Tricolor.


7 reacties

Madelon · 26 november 2018 op 10:01

Wat ben je toch een geweldig mens! Ik ben zojuist na het lezen van je blog naar m’n plantjes gelopen. Eentje krijgt NU een groter potje. Wil je morgen meedenken over namen ;)?

Niké · 26 november 2018 op 10:35

Sjips, zit ik dit artikel te lezen terwijl ik mijn werk vol aandacht wil doen… 😉

    Linda Schlief · 26 november 2018 op 10:55

    Herkenbaar haha… Ik zit ook alweer drie dingen door elkaar te doen. :’) Maar goed dat we ons ervan bewust zijn… dat is al een begin :p

Ginie · 26 november 2018 op 10:56

Leuk begin van de week weer!

Hennie Fernhout · 26 november 2018 op 21:16

Hahaha, co-ouder binnenkort. Van een puppy! Het was weer lachen om jouw humoristische gefilosofeer!

Geef een reactie

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.