Zweetengel

Het meisje zit op haar knieën voor het almachtige fitnessapparaat, met beide handen om een handvat geklemd dat via een zwarte draad met gewichten verbonden is. Met haar gebogen hoofd en uitgestrekte armen lijkt ze op een vertekend spiegelbeeld van Jezus aan het kruis. Vrouw in plaats van man, laag in plaats van hoog hangend, haar gezicht richting het (fitness)kruis gekeerd in plaats van de andere kant op. Verder ontbreken nagels door haar polsen en voeten, bloedende stigmata en een doornenkroon. Gelukkig. Lijden doet ze echter wel. Vrijwillig, net als die man aan het kruis zou hebben gedaan.

Het is een vorm van lijden in dienst van een ideaal lichaam. Een aantrekkelijk lichaam. Een lichaam dat het goed doet op feesten en partijen, op Instagram en andere sociale media. Om dat te hebben en houden moeten de spieren regelmatig getest en verbeterd worden. Bloed, zweet en tranen kost het. Het is een nobel streven natuurlijk. Wie wil zich nu niet goed voelen? Met een heldere geest in een gezond lichaam. Toch wil het oog ook wat. IJdelheid is de mens niet vreemd. Mensen kunnen net als Narcissus verliefd worden op hun eigen spiegelbeeld. Of er juist depressief van worden omdat het niet overeenkomt met het opgepoetste uiterlijk van de sterren in de media.

In de meeste Hollywoodblockbusters zijn de spieren van actiehelden als uit steen gehouwen. Voordat zij (eveneens strakke) dames in nood mogen redden, moeten ze eerst maanden dagelijks de deur van het plaatselijke fitnesscentrum platlopen. Anders mogen ze in de film hun shirt niet uittrekken. Impossible Tom Cruise, Chris Hemsworth als Thor, Vin Diesel als Riddick, (voormalige dikkerd) Chris Pratt in Guardians of the Galaxy of Jurassic Park en Daniel Craig als de meest uit de kluiten gewassen James Bond ooit, doen niet anders. Ze trekken hun shirt uit; ook als dat niet nodig is voor het verhaal.

Hollywoodsterren staan op een voetstuk. Ze worden aanbeden. Het is dan ook toepasselijk dat ze er (in ieder geval in de films) uitzien als de Romeinse en Griekse goden van weleer. Veel acteurs en actrices lijken op de beelden van Apollo en Aphrodite uit de oudheid en de renaissance. Behalve Daniel Craig dan: die heeft oren die eruitzien alsof hij er te vaak gewichten aan heeft gehangen. Zijn vrouw, actrice Rachel Weisz, is echter een klassieke schoonheid: een nimf of godin uit een Griekse mythe.

Soms bewegen mythische wezens zich ook door de fitnessruimte van de sportschool die ik bezoek. Laatst zag ik er een in de vorm van een Aziatische jongen. Hij had zo hard gesport dat het zweet niet alleen van hem afdroop, maar ook door zijn grijze mouwloze shirt heen drong. Toen hij zich omdraaide, tekenden zich in het zweet zijns aanschijns twee vleugels af die van zijn schouderbladen naar beneden liepen. Hij was een zweetengel.