Koffer. Porte-manteau.

Porte-manteau

Het Franse woord porte-manteau betekent letterlijk ‘draagmantel’. In Nederland hebben we het dan over een kapstok. In Engeland heeft het woord echter minstens twee andere betekenissen. Ten eerste kan het gaan om een type koffer dat uit twee gelijke compartimenten bestaat. In 1872 ging schrijver Lewis Carroll in zijn boek Through The Looking Glass (het vervolg op Alice’s adventures in Wonderland) met die betekenis aan de haal. Hij vond namelijk de zogenaamde koffer- of porte-manteauwoorden uit. Dat zijn woorden met twee betekenissen in zich verpakt. Zo bedacht hij ‘slithy’ (slimy en lithe) en ‘mimsy’ (miserable en flimsy). Zijn voorbeeld werd later door andere efficiënte taalkunstenaars gevolgd. En terecht, want de mogelijkheden zijn eindeloos.

(meer…)
Oude tv en videobanden. Ingehaald door de tijd.

Ingehaald door de tijd

Met mijn handen vol boodschappentassen liep ik van de supermarkt terug naar huis. Een vrouw met een gezicht als een in de zon gedroogde appel kwam me tegemoet op een soort snorfiets. “Mag ik u iets vragen?”, vroeg ze. Natuurlijk mocht dat. “Weet u waar de videotheek is? Die zou hier in de buurt zijn.” Mijn eerste gedachte was: “Ben ik in een parallelle tijdslijn beland?” Mijn tweede: “Een videotheek. In mijn buurt?!”. Ik antwoordde: “Nee, die ben ik hier in de buurt nog nooit tegengekomen. Ik kan u dus niet de weg wijzen helaas. Succes.” Als ik mijn handen niet vol had gehad, had ik ter plaatse op mijn slimme telefoon gezocht waar de videotheek was. Ik nam me voor om dit mysterie later uit te zoeken.

(meer…)
Logistieke gymnastiek. Winkelwagentje.

Logistieke Gymnastiek

Logistiek is alles wat te maken heeft met het plannen, organiseren en uitvoeren van de goederenstromen die onze wereld dagelijks overspoelen. We vinden het allemaal normaal, dat we alles in de schappen van winkels vinden. The sky is the limit. Ik vind het erg bijzonder hoe producten telkens weer in de supermarkten terecht komen. Daar begint dan een vorm van persoonlijke logistieke gymnastiek: boodschappen doen.

(meer…)
Figuur in mist. Oude bekenden.

Oude bekenden

In een mensenleven komen we veel mensen vluchtig tegen. Als auto’s die met fletse koplampen opdoemen uit de mist en daar al snel weer in verdwijnen. De meeste van hen leren we slechts een beetje kennen, maar toch laten ze soms een indruk achter. Dat geldt ook voor enkele oude bekenden die ik onlangs in de media zag opduiken. Zij maken niet alleen deel uit van mijn verleden, maar weten bovendien – net als ik – bovengemiddeld veel van geschiedenis.

(meer…)
Straatnaambordje Graodus fan Nimwegentrappen. Met onderschrift waarop staat dat Graodus fan Nimwegen de bijnaam was van Theo Eikmans (1921-2000), Nijmeegse zanger en tonprater.

Ode aan Graodus fan Nimwegen

Ik ben een beetje laat, omdat ik weer eens vergeet dat ik sinds een paar jaar wat verder van het stadscentrum van Nijmegen af woon en vanwege het thuiswerken van huis moet komen. Daarom hou ik op met rustig peddelen en draai ik de trappers van mijn fiets wat harder rond. Ik ben op weg naar de onthulling van het straatnaambordje van de Graodus fan Nimwegentrappen op 16 september. Daar ben ik voor uitgenodigd, omdat ik als coördinator straatnaamgeving van de gemeente Nijmegen betrokken was bij de voorbereiding van de straatnaam. Ik fiets op de St.-Annastraat en zie in de verte de Sint Steven al staan, maar hoor de klokken nog niet slaan.   

(meer…)
verboden vrucht: sinaasappels

Verboden Vrucht

Wij mensen houden van verhalen en symbolen. Een van de bekendste symbolen is de verboden vrucht die Eva van de boom van de kennis van goed en kwaad plukte, zoals in Genesis, het eerste boek van de Hebreeuwse bijbel, staat. Die verboden vrucht is net zo symbolisch geworden als de verraderlijke slang die Eva verleidde om hem te plukken. Het plukken van dit stuk fruit zorgde ervoor dat Adam en Eva uit het Paradijs verdreven werden. Vaak wordt de verboden vrucht voorgesteld als een appel. Zelf hecht ik meer waarde aan de symboliek van de sinaasappel, sinds die in mijn leven enkele moeilijke momenten smaak gaf.

(meer…)
bezeten duif

De bezeten duif

In een eerdere column schreef ik al eens over mijn afkeer van duiven. Ik probeer altijd te voorkomen dat ze een nest op mijn balkon bouwen. En dat lukt al lange tijd heel aardig, omdat ik een tijd lang constant de duiven verjaagd heb die op mijn kleine balkon aan de voorkant van mijn appartement gingen zitten. Het afgelopen jaar heb ik ze er niet meer gezien. Ze hebben hun lesje geleerd, dacht ik. Daarom was ik ‘not amused’ toen aan het begin van een zomeravond plotseling een duif landde op mijn andere balkon. Dat tweede balkon is groot en kijkt uit op een hof.  

(meer…)
Prikperikelen. Spuit.

Prikperikelen

Ik lig op mijn buik terwijl een verpleger me in een soort houdgreep tegen de grond gedrukt houdt. Ik kan niet meer dan een paar seconden buiten bewustzijn zijn geweest, maar toch baal ik er van dat ik in deze benarde positie terecht ben gekomen. Dit alles speelt zich af op de eerste tropische dag van dit jaar. Ik zal beginnen bij het begin.

(meer…)
Het zou best eens waar kunnen zijn. Wolk, ufo.

Het zou best eens waar kunnen zijn

“Ik denk dat het verhaal van kapitein Ortega best eens waar kan zijn”. Dat zegt de uitstekende voice-over bij het introductiefilmpje van elke aflevering van tekenfilmserie De Snorkels, over het verhaal uit het logboek van kapitein Ortega, waarin hij schrijft over een wereld van onderwaterwezentjes. Met enkele van mijn beste vrienden heb ik gemeen dat we deze tekenfilmserie uit de jaren tachtig als kind gekeken hebben. We parafraseren het genoemde citaat af en toe. Dan zeggen we dat iets “best eens waar zou kunnen zijn”. Vooral als het dingen betreft die duidelijk klinkklare onzin zijn. Soms zijn er zelfs dingen in het nieuws die, hoe belachelijk ook, helaas best eens waar zouden kunnen zijn.

(meer…)