Tim Wachelder

Coronadag

Coronadag en andere toekomstige tradities

Het is Koningsdag terwijl we geregeerd worden door een virus dat ook een kroon draagt. Coronadag. Alles is anders dan het zou moeten zijn. De koning zal zijn verjaardag openen met een korte toespraak. Verder hangt hij met zijn vrouw thuis op de bank en ook alle prinsesjes blijven thuis. Iedereen kan er vervolgens via de sociale mediakanalen van het Koninklijk Huis getuige van zijn hoe het Koninklijke gezin met smaak enkele oranje tompoucen verorbert. Zouden ze gaan spijkerpoepen? Spannend! Om 16.00 trekt Willy in ieder geval een biertje open om de Nationale Toost uit te brengen en zo Koningsdag tot een troostrijk einde te brengen.

(meer…)
Door Tim Wachelder, geleden

In de ban van boeken

Ik staar naar de lege pagina. De blanco pagina staart terug. De nachtmerrie van iedere schrijver met een deadline. Gedachten over wat ik zou kunnen schrijven buitelen over elkaar heen in mijn hoofd, maar ze komen er niet uit. Dus laat ik me gewillig afleiden. Door boeken die ik nog wil lezen, maar niet heb. Het is niet genoeg dat ik net Kingklassieker ‘Salem’s Lot binnen heb gekregen. Ik honger naar meer. De dealers opereren – net als iedereen tegenwoordig – online. Dus surf ik mijn browser op.

(meer…)
Door Tim Wachelder, geleden

Wintersport

Een paar weken geleden wenste ik een vriend, die op zijn fiets wegreed, een fijne wintersport met de woorden: “Veel plezier met skiën”. Een geinponem die toevallig ook langsfietste reageerde: “Ik heb nog lang geen vakantie vriend!” Terwijl ik een glimlach niet kon onderdrukken dacht ik: “Ik ook niet.” Bovendien heb ik nooit zoveel met wintersport gehad en vul ik mijn vakanties liever anders in.

(meer…)
Door Tim Wachelder, geleden
Midden-Aarde. Nostalgie.

Nostalgie

Het al lang afgeschreven Kramers Nederlands Woordenboek uit MCMLXXXI (1981) dat in de boekenkast op mijn studeerkamer staat, vat nostalgie als volgt samen: “nostalgie’ v [g=g ] heimwee naar vroeger; nostal’gisch bnw met gevoelens van nostalgie. Mooi dat mijn woordenboek ook de klemtonen aangeeft in de uitspraak door daar een apostrof te plaatsen. Die informatie had ik gemist als ik me had beperkt tot de gratis Van Dale online. Daar vind je beknoptere informatie, omdat je moet betalen voor meer. Uit pure wanhoop is Van Dale tegenwoordig zelfs genoodzaakt om wat er gratis online te vinden is te omringen met online advertenties waar ík in ieder geval niet op zit te wachten. Tja, ze moeten ergens geld mee verdienen. Dit alles houdt mijn nostalgische gevoelens over mijn ouderwetse fysieke woordenboek in stand. Vroeger had een woordenboek meer waarde.

(meer…)
Door Tim Wachelder, geleden
doof

Doof

Ik sta met mijn fiets voor een stoplicht. Opeens denk ik mijn naam te horen: ‘hey Tim!’. Het blijkt niet voor mij bedoeld. De spreker, ook op de fiets, tikt namelijk een man naast mij aan. ‘Je hoorde me niet. Hoe is het?’ De man, die behalve Tim ook best Wim of Pim zou kunnen heten, antwoordt: ‘Ik ben net op weg naar de huisarts omdat ik slecht hoor aan mijn linkeroor’. Laat zijn bekende hem nu net benaderen vanaf de linkerkant.

(meer…)
Door Tim Wachelder, geleden
eigen wereld, kastelen

Mag ik dan in jouw wereld?

Het is oudejaarsdag en ik ben op weg naar mijn vader. De trein wiegt me comfortabel heen en weer. Aan de andere kant van het gangpad zit een gezinnetje. Vader met donkerblond haar, moeder met zwart haar en twee blonde jongetjes. De kinderen zijn allebei bezig op tablets die beschermd worden door stevige rubberen randen. “Mag ik dan in jouw wereld?”, vraagt het jongste kind aan zijn broer. “Bijna. Ik ben nog niet klaar.”

(meer…)
Door Tim Wachelder, geleden
Sirenes

Sirenes

Het was zondagochtend en ik lag in bed te lezen. In dit geval in het verzamelde werk van een Amerikaanse schrijver van fantastische korte verhalen: Gene Wolfe. In het ene  verhaal las ik over een levend bordspel van seriemoordenaars en een ander verhaal ging over kerstmis in een toekomst waarin een weesjongetje bezocht wordt door kerstfiguren in de vorm van hologrammen. Toen haalde een zeurend geluid me uit de fictie. Sirenes die dichterbij kwamen.

(meer…)
Door Tim Wachelder, geleden