Tim Wachelder
Jagers: poes en hond
De poes wentelt zich in het zonverlichte stof op de parkeerplaats die zichtbaar is vanuit mijn raam. Dat vindt ze leuk. Twijgjes en bruin gedroogde bloemblaadjes blijven in haar vacht hangen. (meer…)
Tim Wachelder
Hoe moet ik leven?
Hoe moet ik leven, waar gaat het heen? Dat zingt Wende, op het eiland in de Waal aan de vooravond van de Vierdaagseweek in Nijmegen. Het publiek voor het podium swingt mee op golven van elektronische muziek die de heldere zang van Wende dragen. (meer…)
Tim Wachelder
Oh moeder, wat is het heet
Oh moeder, wat is het heet. Dat is de Nederlandse titel van een Engelse comedyserie uit de jaren zeventig over Britse soldaten die tijdens de Tweede Wereldoorlog een theatergroep (!) vormen in Brits koloniaal India. Een serie die oorspronkelijk It ain’t half hot mum heet. De afgelopen weken was het zo heet in Nederland, dat we die zwetende Britten naar de kroon steken. (meer…)
Tim Wachelder
Haar
Het meisje op de loopband heeft haar lange zwarte haar in een geïmproviseerde staart, langs de rechterkant van haar hals gestopt. Terwijl ze rent ontsnappen die haren stap voor stap. Niet 1 voor 1, maar meer als de kopgroep die loskomt van het peloton. Daarna splitst zich weer een groep af van de massa, die aansluiting zoekt bij de kopgroep. Het duurt niet lang voordat alle haren in één massasprint op de haargrens afstuiven. (meer…)
Tim Wachelder
Schoonmakers en robots
Er komen mensen in beeld die rechthoekige of ronde maskers dragen in de geelblauwe kleuren van minions. De gezichten op de maskers bestaan uit verschillende modellen, maar ze hebben met elkaar gemeen dat ze metaalachtig van aard zijn. Ogen als patrijspoorten met een broodrooster als mond eronder. Of hoekige ogen met gaten boven een langwerpige mondkap. (meer…)
Tim Wachelder
Eigenwijs: Wim
Het is een zomerse zondag in april. De zon lokt iedereen naar buiten. Op zijn minst tuinen in of stoepen op. (meer…)
Tim Wachelder
Heelal: 2001: A Space Odyssey
Alles. Dat is wat heelal betekent. De oneindige ruimte vervormt en gaat over in een negatief van landschappen met felle psychedelische kleuren. Rood, groen, geel, blauw, paars. Afgewisseld met shots van een opengesperd oog dat dit alles gade slaat. Ik ben aan het trippen, maar niet in mijn hoofd. Ik zit in de bioscoop en kijk 2001: A Space Odyssey. (meer…)