De wind huilt om mijn huis heen terwijl ik dit schrijf op zondag. Hoewel Jimi Hendrix ooit de naam ‘Mary’ in de wind hoorde, hoor ik geen naam in de wind. De wind slist nogal. Toch is deze wind een voorbode van de storm Ciara die Nederland treft. Hopelijk met zo min mogelijk schade tot gevolg.

Ik begrijp uit een stukje van de NOS dat pas recent is besloten om stormen net als orkanen ook namen te geven. Het KNMI heeft zich aangesloten bij het Europese alarmsysteem dat sinds vorig jaar september stormnamen uitgeeft. Nederland werkt hierin samen met Groot-Brittannië en Ierland. De bedoeling van de naamgeving is dat het publiek makkelijker onthoudt dat er een storm aankomt en dat het makkelijker maakt om over de storm te communiceren.

Dat zijn ook de redenen dat tropische stormen en orkanen al vanaf 1950 een naam krijgen. Om te beginnen waren dat alleen vrouwennamen trouwens. Net als in de bijbel kwamen vrouwen er dus weer eens niet best vanaf. Dan denk ik aan Eva. Met haar fruit-fetish en neiging om te luisteren naar een gespleten tong. Een rampenvrouw. Pas sinds 1979 worden ook mannennamen gegeven aan orkanen. De World Meteorological Organization (WMO) gebruikt zes lijsten met 21 mannen- en vrouwennamen erop, die elkaar afwisselen. Elke lijst wordt om de zes jaar opnieuw gebruikt. Tenzij een orkaan veel slachtoffers maakt. Dan gaat die naam voorlopig uit de lijst waar deze op staat en komt er een nieuwe voor in de plaats. Die namen worden dus heel milieuvriendelijk gerecycled.

Net als bij het vernoemen van orkanen krijgen stormen in alfabetische volgorde namen en wisselen vrouwen- en mannennamen elkaar af. Al gaan dames voor, want de eerste storm kreeg een vrouwennaam. Stormen Atiyah en Brendan gingen vorig jaar aan Ciara vooraf, maar die bleven hangen rondom de Britse eilanden en Ierland en bereikten Nederland niet. Aangezien Brendan als een vooraanstaande Ierse heilige beschouwd wordt, is dat wel een toepasselijke naam. Al waren de verhalen over Sint Brendaan de Zeevaarder ook in de middeleeuwse Nederlanden bekend. Zover ik kan nagaan is Atiyah een Arabische vrouwennaam. De naam betekent ‘geschenk’. Als in: “Alsjeblieft kind, hier heb je de storm die je altijd al wilde hebben.” Persoonlijk heb ik mijn storm het liefst in een glas water. Hoe zit het met Ciara? Dat blijkt een Ierse naam te zijn. Het is de vrouwelijke versie van Ciarán, dat ‘donkerharig’ in het Irish Gaelic betekent. We hebben dus met een Ierse schone te maken.

Waarom zijn de namen van stormen en orkanen neutraal of positief? Ik vermoed dat dat iets te maken heeft met het feit dat het om natuurfenomenen gaat die niet van zichzelf goed of slecht zijn. Bovendien lijkt het me goed om iedereen te waarschuwen zonder hen de stuipen op het lijf te jagen. Gelovigen die van mening zijn dat een god de mensheid via een orkaan of storm wil straffen voor haar zonden, zien de naamgeving mogelijk liever anders. Zij zouden wellicht voorstander zijn van stormnamen als Beëlzebub en Satan. Of Eva.

Zelf zou ik het aardig vinden om wat oude stormgoden te vernoemen. Zo heb je bijvoorbeeld de Indische dondergod Indra, de Romeinse god Jupiter, diens Griekse evenknie Zeus, de Keltische god Taranis en de welbekende Noorse god Thor die wij ook kennen als Donar (van donderdag). En waar zijn de Nederlandse namen? Voordat we aan een typisch Nederlandse inbreng op de stormnamenlijst toekomen moeten we nog even geduld hebben. Na Ciara volgt Dennis, maar ik stem persoonlijk voor Piet. Weerman Piet die nog steeds niet te oud is. Ik zie hem weer staan in het oog van de storm.

Categorieën: Tim Wachelder

0 reacties

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.