Het is Koningsdag terwijl we geregeerd worden door een virus dat ook een kroon draagt. Coronadag. Alles is anders dan het zou moeten zijn. De koning zal zijn verjaardag openen met een korte toespraak. Verder hangt hij met zijn vrouw thuis op de bank en ook alle prinsesjes blijven thuis. Iedereen kan er vervolgens via de sociale mediakanalen van het Koninklijk Huis getuige van zijn hoe het Koninklijke gezin met smaak enkele oranje tompoucen verorbert. Zouden ze gaan spijkerpoepen? Spannend! Om 16.00 trekt Willy in ieder geval een biertje open om de Nationale Toost uit te brengen en zo Koningsdag tot een troostrijk einde te brengen.

Wij moeten het tijdens deze Koningsdag doen met digitale kleedjes en het online aanbieden van onze rommel. Aangezien ik sowieso weinig heb met kleedjes en rommel, laat ik dat graag aan me voorbij gaan. Ik proost wel even mee om 16.00, met een biertje in de namiddagzon op mijn balkon. Terwijl ik uitkijk naar de nieuwe tradities en gewoontes die we ontwikkelen als gevolg van de coronacrisis.

Ik kan me voorstellen dat er een nationale feestdag gemaakt wordt van de dag waarop we weer op de een of andere manier naar de kapper mogen. Het zal hoe dan ook het begin van een nieuw tijdperk inluiden. Er zullen mensen zijn die voor altijd minder naar de kapper gaan. Sommige mensen houden het mogelijk helemaal voor gezien. Dat zijn degenen die nu de stap hebben genomen om hun hoofd kaal te scheren en die besluiten om voortaan als skinhead door het leven te gaan.

Daar tegenover staan de nieuwe hippies, die voortkomen uit hipsters, die hun haar laten groeien. Ik heb in mijn omgeving al enkele kandidaten voor de rol van Jesus Christ Superstar: de 2020 remake gespot. Zij zullen hooguit hun baard vakkundig laten trimmen bij de barbier, of in de barbershop zoals de hippe mannenkapper zich tegenwoordig noemt. Mijn eigen haar woekert inmiddels ook alle kanten op, maar zolang er nog haren op mijn hoofd verzet bieden tegen kaalslag, geef ik ze niet op. Het wordt trouwens wel tijd om mijn baard weer eens te trimmen. Ik begin op Catweazle te lijken. Ik zal Kappersdag dan ook uitbundig vieren zodra dat kan.

Verder denk ik dat namasté, het gebaar waarmee hindoes elkaar begroeten, de plaats van het tot taboe gemaakte handen schudden in kan gaan nemen. En kinderen hoeven voortaan niet meer bang te zijn voor de natte zoenen die hun besnorde oma’s hen altijd ongevraagd op de wangen drukten, want dat mag natuurlijk ook niet meer. Een elleboogje wordt de meest intieme begroeting.

Zelf ben ik ook druk bezig met het ontwikkelen van nieuwe persoonlijke gewoontes. De belangrijkste, en eentje waarvan ik me kan voorstellen dat deze blijft hangen, is zingen tijdens het handen wassen. Ik heb gemerkt dat het me helpt om minstens twintig seconden mijn handen te wassen als ik er bij zing. Bovendien galmt het zo lekker op het toilet. Mijn favoriete ‘handenwasnummers’ zijn hobbitlied Misty Mountains, Amerikaanse traditional Wayfaring Stranger en (in de avondschemering) de Indiaanse spiritual Evening Rise.

Tot slot kijk ik uit naar een toekomstige traditie om te vieren dat we corona onder de duim hebben. Coronadag. Die dag zou kunnen verwijzen naar de datum dat in Nederland het laatste coronaslachtoffer levend het ziekenhuis mocht verlaten, de dag dat het openbare leven officieel weer hervat mocht worden of het moment dat er een vaccin verscheen. Maar misschien hebben we al een geschikte dag om het leven na corona te vieren. Koningsdag. Want juist op dat moment zetten we al massaal kroontjes op ons hoofd, proosten we op het leven en vieren we feest. Weet je wat, ik oefen vandaag alvast. Op gepaste afstand natuurlijk.


1 reactie

Mimi limpens · 27 april 2020 op 14:39

Ben blij ,dat je blijft schrijven maar vooral zingen lief mimi

Geef een reactie

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.