Themasong. Cat in a little green bag.

Themasong

Muziek hoort al langer bij films dan de stemmen van acteurs. In de tijden van de ‘stomme’ film, die honderd jaar geleden tot volle bloei kwam, speelde orkestrale muziek al een grote rol, terwijl de stemmen van de mensen op het scherm nog niet te horen waren. Tegenwoordig is geluid een nog belangrijker onderdeel van de filmervaring. Je kunt spanning opbouwen door letterlijk een speld te laten vallen of met een dreigende cello de komst van een (onzichtbare) haai aan te kondigen. Dankzij films en tv-series heb ik regelmatig muziek en artiesten ontdekt die ik nog niet kende.

(meer…)
Door Tim Wachelder, geleden

Campert

Toen ik nog in de boekhandel werkte, had ik met de eigenaar met enige regelmaat een terugkerend gesprek. ‘Leeft ’ie nog?’ zeiden we dan. We wisten allebei over wie het ging: dichter en schrijver Remco Campert. In zijn laatste jaren zag hij er broos uit, dronk hij nogal stevig en vooral – hij was de negentig al gepasseerd. De reden dat we dat aan elkaar vroegen, was een heel prozaïsche: op het moment dat hij zou overlijden, wilden we natuurlijk wel Campert zo compleet mogelijk op de plank hebben. De één zijn dood… afijn.

(meer…)
Door Carlijn Brouwer, geleden

Toekomstdroom

Het schijnt dat mensen op conservatieve partijen stemmen omdat deze partijen de burger een beeld voorhouden dat herkenbaar is. Het moet weer worden zoals het vroeger was. Duidelijke gender-rolverdelingen, iedereen dezelfde huidskleur en religie, van vrijen komen kindjes en als je de grens over wil moet je je paspoort laten zien.

(meer…)
Door Linda Schlief, geleden

Knutselzolder

In Amersfoort vind je aan een grachtje het Mondriaanhuis. Voordat Piet Mondriaan een beroemd kunstenaar werd en een flamboyant leven leidde in Parijs en New York, sleet hij zijn dagen als onderwijzerszoon. De zoon bovendien van een vader die vond dat je met schilderen je brood niet kon verdienen. Als die vader toch eens had geweten dat zijn voormalige huis ooit zou worden ingericht als museum, gewijd aan zijn zoon.

(meer…)
Door Carlijn Brouwer, geleden
Now and Then. Wood, hout, boomstronk.

Now and Then

Ik was op bezoek bij mijn vader en zat met hem te kletsen aan de keukentafel. Zijn iPhone lag op die tafel. Op een gegeven moment begon Siri zich met ons gesprek te bemoeien. Ik was iets aan het zeggen tegen mijn vader (geen idee wat) toen Siri plotseling uitriep: “Je nek is bij je in de buurt!”
Jezus Siri, dat hoop ik wel ja! Anders ligt mijn hoofd wellicht als slachtoffer van een revolutie in een mand weg te kwijnen, terwijl de rest van mij elders aan het buurten is. Trick or Treat!

(meer…)
Door Tim Wachelder, geleden
Dranken. Zoet.

Is ie zoet?

Ik ben in de drankwinkel om mijn whiskyvoorraad met een goede fles aan te vullen. Als ik op de schappen afloop, spreekt de verkoopster mij aan: “kan ik u ergens mee helpen”. “Nee bedankt”, zeg ik, “ik kijk even naar de whisky”. Ik ben namelijk een ervaren whiskydrinker en wil zelf kijken of er flessen in de aanbieding zijn van soorten die ik lekker vind. Als een eigenwijze kleuter denk ik: “zelf doen!”.

(meer…)
Door Tim Wachelder, geleden

Langs Parijse boulevards

Kort geleden was ik een kleine week in Parijs voor werk. Samen met nog 19 andere vertalers uit het Frans van over de hele wereld was ik uitgenodigd door het Institut Français voor een ‘Focus’ – een programma van een week waarin we in gesprek gingen over de stand van zaken van het vertaalvak, mogelijke subsidies, de vertaalpraktijk. We aten chocoladebroodjes bij het ontbijt en dronken wijn vanaf de lunch. Om nog maar te zwijgen over de dansavond in een soort markthal, waar ter gelegenheid van het literaire festival een hele bigband was neergezet.

(meer…)
Door Carlijn Brouwer, geleden