Het verleden in een open boek

Het verleden in een open boek

Het lezen van boeken heeft sinds ik kind was mijn interesse voor geschiedenis aangewakkerd. Het is een vuur dat soms smeult, maar dat nooit zal uitdoven. Tot ik uitdoof. Verhalen uit het verleden raken me het meest als ze over mensen gaan in plaats van over jaartallen en statistieken. Onlangs realiseerde ik me dat niet alleen de inhoud van een boek een verhaal over mensen vertelt, maar dat het boek als fysiek object dat ook kan. Het verleden in een open boek.

(meer…)
ridderverhalen

Ridderverhalen

Bij ridders denken de meeste mensen aan blinkende figuren op grote paarden die elkaar te lijf gaan. Soms met lansen omringd door een juichende menigte tijdens een toernooi, terwijl overal vrolijk gekleurde vlaggen wapperen. Soms tijdens een bloedige veldslag om lijf en land te verdedigen. En ook een gevecht met een draak hoort erbij. Al wordt het dan wel snel te heet in dat harnas.

(meer…)

Hotel

Bloedirritant vind ik haar altijd: Wendy Torrance, de nogal hysterische vrouw van schrijver Jack Torrance in The Shining. Toegegeven, van opgesloten zitten in een gigantisch verlaten hotel zou ieder mens ongemakkelijk worden. Zeker wanneer het steeds harder begint te sneeuwen en je man met de dag gekker gedrag begint te vertonen. Maar dat overdreven gejammer en gesmeek van Wendy werkt me altijd op de zenuwen. Ik weet het, over de doden niets dan goeds, maar wijlen Shelley Duvall vind ik in haar rol van Mrs. Torrance echt een draak van een vrouw.

(meer…)
Kerken, kerk

Kerken, kerkten, gekerkt

Het is ruim een week geleden dat ik met mijn koor (Popolo) optrad op een mooie buitenlocatie bij een voormalig klooster in de Nijmeegse wijk Hees. Terwijl ik daar in afwachting van het moment dat we mochten gaan zingen stond te keuvelen met een paar koorgenoten, leerde ik een nieuw woord. Een sopraan gaf aan dat ze het gebouw al kende omdat haar zus er gekerkt had. Kerken als werkwoord! Dat was nieuw voor mij. Het betekent dat een kerkgemeenschap gebruik maakt van een bepaald gebouw (niet per se een kerk) om daar hun diensten te kunnen doen.

(meer…)

Een pracht van een dier

Auteur Dimitri Verhulst vertelt in de Trouw van afgelopen zaterdag dat hij graag zijn omgeving observeert en zo tot zijn verhalen en karakters komt. “Ik loop als een spons door het leven. Als ik thuiskom, wring ik die spons uit boven het papier.” Ik denk dat veel kunstenaars dat herkennen: de werkelijkheid is vaak inspirerend genoeg om – samen met een beetje fantasie – een spannend of pakkend verhaal te maken in welke vorm dan ook.

(meer…)
Nummer negentien

Nummer negentien

Voor sommige mensen zal het nummer negentien betekenis hebben als het rugnummer van hun favoriete sporter, maar ik ken het nummer als een magisch getal uit het verhalenuniversum van Stephen King. Een getal dat nog meer symbolische betekenis kreeg toen de schrijver 25 jaar geleden, op 19 juni 1999, werd aangereden door een busje tijdens zijn dagelijkse wandeling. Hij overleefde dit ternauwernood. Naar aanleiding van Kings vijftigjarige schrijverschap schreef ik eerder een column op Schuinschrijvers waarin ik vertel hoe ik fan van hem werd. In deze column sta ik stil bij zijn magische nummer negentien.

(meer…)