De trein is een wereld in het klein. Je komt er allerlei soorten mensen tegen. Rustige mensen zoals ik, die terwijl ze naar hun vader in Limburg reizen, een boek lezen, uit het raam staren of de andere mensen in de trein observeren. Maar ook andere types. Daar zie ik ze zitten: de beste reizigers.
(meer…)
Waarover moet ik schrijven nu de wereld in brand staat? Het verbeelden van een ideale samenleving lijkt moeilijker dan ooit. Ik wind er geen doekjes om, ik vind het een enge boel worden hier in Nederland. Met het ‘hoofdlijnenakkoord’ van PVV, BBB, VVD en NSC gaat niemand erop vooruit. De natuur niet, de dieren niet, arme mensen niet, zieke mensen niet, gediscrimineerde mensen niet, mensenrechten niet, de culturele sector niet, het onderwijs niet, de journalistiek niet. Ik niet, en jij waarschijnlijk ook niet. En de kandidaat-premier (hallo meneer Schoof, leest u mee?) wekt bij mij ook geen vertrouwen.
(meer…)
Ha beste lezer, deze week helaas geen column. De schuinschrijvers hebben een korte vakantie, om de storm aan gedachten te laten neerdwarrelen, onze zinnen te verzetten en de juiste woorden te zoeken. Op 27 mei zijn we er weer met Lees verder
Een week geleden moest mijn internet- en tv-provider (aangekondigde) onderhoudswerkzaamheden doen. Daardoor zou internetten op die maandag waarschijnlijk moeilijk worden en thuiswerken dus ook. Daarom werkte ik die dag op kantoor en hield ik er rekening mee dat ik nadat ik in de namiddag weer thuiskwam mogelijk mijn modem even moest resetten om weer verbonden te raken met het wereldwijde web.
(meer…)
Stel je voor dat in de grond onder je voeten rijkdommen verborgen liggen. Geen goudaderen, maar eindeloos veel graven, volgestopt met grafgiften voor de overledene. Laat je die tombes dan met rust, of kun je je nieuwsgierigheid niet bedwingen?
(meer…)
Rond het paasweekend van dit jaar vond [popicoon] Beyoncé zichzelf opnieuw uit met haar album Cowboy Carter. Deze keer kwam ze met een heus countryalbum. Ingeleid door sexy single Texas Hold ‘em. Na het beluisteren van de meeste nummers is mijn conclusie dat het een modern popalbum met country-invloeden is. [En daar is niets mis mee!] Ik hou wel van country én het geluid van de banjo.
(meer…)
In mijn vorige Schuinschrijfsel begon ik met het verwoorden van mijn ideale samenleving. Even dagdromen, om te ontsnappen aan de werkelijkheid en hoop te houden. Zonder mitsen, maren en ‘ja-maar-hoe-dan-s’. Want die ideale samenleving kan er pas komen als er genoeg mensen van durven te dromen.
(meer…)
In april van 2024, om precies te zijn: op 5 april, is het vijftig jaar geleden dat het eerste gepubliceerde boek van Stephen King verscheen: Carrie. Het begin van een indrukwekkende schrijverscarrière. Hij staat bekend als horrorkoning, maar zijn werk is veelzijdiger dan dat. Trouwe lezers van King heten constant readers. In deze column zal ik vertellen hoe ik een constant reader werd.
(meer…)
Eigenlijk hadden we er drie moeten kopen. Tovereieren. Zo noem ik ze maar, de eieren die we vorige week kochten in het dierentuinwinkeltje voor het neefje en nichtje van mijn vriend. De dingen hebben het formaat van – zo stel ik me voor – een gemiddeld dodo-ei. Als je ze een paar dagen in het water laat liggen komt er een levensecht beestje uit. Levensecht, niet levend. We krijgen nu updates over de stand van zaken van De Eieren: er is inmiddels een deel van de schaal verdwenen, daaronder is het vooral zwart. Van de hypothetische pinguïn en schildpad is nog geen spoor. We hadden nog voorgesteld om er een webcam op te zetten, zodat we live konden meegenieten van het hele proces. Het voelt bijna alsof je wacht op een écht beestje. En ik denk: had ik ook maar zo’n ei.
(meer…)