Ik heb onlangs een naaimachine gekocht. Al een tijdje speelde ik met het idee dat het wel leuk en handig zou zijn om het een en ander te kunnen repareren en (ver)maken. Broekspijpen korter maken, gaten dichten, zelf zomerjurkjes maken zodat ik niet meer hoef te winkelen: dat lijkt me wel wat.
(meer…)
Ik spreek mijn vader, die in het verre Limburg woont, af en toe via FaceTime. Soms heb ik last van een gebrekkige WiFi-verbinding. Dan bevriezen we met de meest bizarre gezichtsuitdrukkingen op het scherm. Buitenaards leven lijkt ineens dichtbij. (meer…)
Ken je dat gevoel, dat je helemaal opnieuw wilt beginnen? Een schone lei, een leeg canvas, een frisse start? Ik geloof niet dat ik de enige ben. Het programma ‘Ik Vertrek’ bestaat niet voor niets. Ik denk dat we allemaal, of we nu vastlopen in ons dagelijkse leven of niet, af en toe fantaseren over een alternatief leven. Wat als…?
Beste lezer, val ik met de deur in huis; voordat u mij aanziet voor een extreme narcist moet ik meteen iets toelichten. Hoewel ik noodgedwongen aan mezelf vastzit, gaat deze column niet alleen over mij. Nee, de Tim uit de titel van deze column, dat is hij, die filosoof en cabaretier: Tim Fransen. Tim is in. (meer…)
Ongeveer eens per maand voel ik me een paar dagen ontzettend rot. Ik huil om de kleinste dingen, voel me waardeloos, en zie geen andere uitweg uit mijn ellende dan me aan te melden voor “Ik vertrek” om ergens ver weg een nieuw bestaan op te bouwen. (meer…)
Ik droomde dat ik op een vliegveld was. Ik was de weg kwijt. Ik wist niet eens wat mijn bestemming was. Het enige dat ik wist was dat ik naar gate 91A moest. (meer…)
Filosoof David Benatar vindt dat de mensheid het beste zo snel mogelijk kan uitsterven. Het leven is volgens hem nu eenmaal altijd overwegend ellendig; wie je ook bent en hoe je ook leeft. Zelf was hij dan ook liever niet geboren. Dit antinatalistische gedachtengoed blijkt wereldwijd door best een aantal mensen te worden aangehangen. In Groot Brittannië is er zelfs een antinatalistische politieke partij.
(meer…)
Lief dagboek,
Vandaag word ik wakker voordat de wekker wakker wordt. Het is nog fris in de ochtend. De ketel onder mijn vloer slaat aan in de kelderruimte waar tijdens de Tweede Wereldoorlog onderduikers verborgen zaten. Het daglicht schijnt door de spleetjes in mijn luxaflex. Ik open ze.
Ik ben te laat met mijn column. Hoewel het mijn eigen spelregels zijn, wil ik er wel graag aan voldoen, dus ik baal ervan. Elke week zou er op maandagochtend 7:00 uur een column verschijnen. Deze week kwam ik er niet aan toe om te schrijven; ik dacht geen tijd te hebben en wist geen onderwerp. Nu ik deze column schrijf, weet ik wel beter. (meer…)
De tijd voor eieren is weer aangebroken. De tijd van de paashaas, The Passion en een eitje bij de brunch. Zolang de legbatterijen niet zijn schoongemaakt met fipronil is dat goed te eten. Voedzaam zijn ze, die kippenkinderen in de dop. En een gekookt eitje werkt ook goed als anti-katerontbijt.
(meer…)