Eitje

De tijd voor eieren is weer aangebroken. De tijd van de paashaas, The Passion en een eitje bij de brunch. Zolang de legbatterijen niet zijn schoongemaakt met fipronil is dat goed te eten. Voedzaam zijn ze, die kippenkinderen in de dop. En een gekookt eitje werkt ook goed als anti-katerontbijt.

Toen ik een kind was, deed ik samen met mijn ouders mee aan de traditie van het beschilderen van eieren tijdens Pasen. Dan zaten mijn vingers onder de kleuren van de stiften die ik gebruikte. Ik moest altijd mijn best doen om die kleuren tijdens het pellen van een eitje niet op het eetbare deel van het ei over te brengen. Tegenwoordig neem ik de moeite niet meer. Ik vind het beschilderen en eten van eieren tijdens Pasen wel een mooie traditie: het gebeurt over de hele wereld. Het is bovendien al veel ouder dan de christelijke traditie: de Romeinen deden het al. Dat ontdekte ik toen ik er een paar jaar geleden wat onderzoek naar deed. Ik schreef in het digitale historische tijdschrift Toen over de geschiedenis van het paasei.

Fijn om te weten dat de Romeinen ook eieren beschilderden, met het ei als symbool van wedergeboorte. Toch een stuk aandoenlijker dan die andere hobby van ze: het kruisigen van mensen. In het geval van de tijd rond Pasen was dat Jezus Christus, al was hij slechts één van velen die dat lot trof. Wat hem wel uniek maakte, is dat hij naderhand weer op zou zijn gestaan uit de dood. Dat lijkt me helemaal geen ‘eitje’.

Grappig trouwens, dat we iets dat makkelijk is, ‘een eitje’ noemen. Wat ze in het Engels ‘easy as pie’ of ‘(a) piece of cake’ noemen, is in het Nederlands een ‘eitje’. Hetzelfde ingrediënt dat in taart en cake gaat, maar dan het pure spul, zonder de suiker. Wat is er makkelijk aan een eitje? Om te beginnen is een gepeld gekookt ei lekker zacht. Het veert mee. Daarom wordt iemand die weinig weerbaar is wel ‘een zacht ei’ genoemd.

Dan heb je het rauwe ei nog. Het is, ondanks die schil, voor een mens heel makkelijk om het gemiddelde ei te breken: als we een ei laten vallen doet de zwaartekracht en de landing op de ondergrond het werk al voor ons. Toch is het verrassend moeilijk om een rauw ei stuk te knijpen in je hand. Probeer maar eens. Het lukt niet. Zo eenvoudig is zo’n eitje dus nog niet. En als het breken van je eitje niet in één keer lukt, kun je het altijd nog een keer proberen. Het staat nu eenmaal symbool voor een nieuw begin. Fijne Tweede Paasdag! Ik ga in alle rust van een eitje genieten.