Aan het eind van onze straat staat sinds kort een kas. Hij is ongeveer 2 bij 3 meter groot, en je kunt erin staan. Het is de bedoeling dat dit een ‘groene bibliotheek’ wordt; het Wageningse alternatief voor de bibliotheekkastjes met boeken, die je ook in elke wijk ziet tegenwoordig.
(meer…)
Twee keer per dag wandel ik met Bella naar het bos aan de overkant van de straat. Daar ziet ze vaak haar vriendjes uit de buurt: Saartje de bruine labrador, Flynn de zwarte labradoodle, Guusje de beagle, Maya de toller-poedel-mix, en Dex het Griekse adoptiehondje dat op een vosje lijkt.
(meer…)
Ik praat steeds meer met Bella. Ze is ook al wat ouder: vandaag is ze jarig! 2 jaar. Dan krijg je toch een steeds gelijkwaardigere relatie. Vorig jaar was ze nog een puppy. Inmiddels is Bella fysiek volwassen en kan je toch echt betere gesprekken aanknopen. Samen reflecteren op gebeurtenissen en bepaald gedrag niet enkel afkeuren, maar ook toelichten waarom.
(meer…)
Ik heb geen kinderwens, dat is voor mij al heel lang duidelijk. Niet omdat ik mijn figuur wil behouden of omdat ik een kinderhater ben – ik heb slechts een gezonde afkeer van hard gekrijs, stank en gezeur. Dat kinderen meer dan dat zijn, snap ik ook wel. Ik ben niet gevoelloos. Afgelopen week bleek maar weer dat zelfs ík de gave bezit om toch moedergevoelens te ervaren.
(meer…)
Gastcolumn door Rob Verkerke
Ooit iets van Hans Dorrestein over honden gelezen? Dán wil je geen hond meer. Honden zijn voor hem de domste diersoort en de mens die daarvoor kiest, hoort daar ook bij. Wat heb je aan zo’n willoos volgzaam beest dat blind luistert naar zijn baasje? Nu valt die beste Hans niet onder de positiefste mensen uit Nederland en kunnen we zijn extreme kijk op de hond gelukkig met een korrel zout nemen. Anders zou ik mijn leven sinds begin dit jaar als definitief mislukt moeten beschouwen.
(meer…)
De overbuurvrouw heeft haar schouderpees gescheurd terwijl ze wandelde met onze pup Bella. Het waaide hard en Bella rende plotseling achter een wervelend blaadje aan, vlak voor de voeten van de oude buurvrouw, waardoor zij over de dolle pup heen viel. Dat oppasadres kunnen we voorlopig dus wel vergeten, maar gelukkig neemt ze het Bella niet al te kwalijk. (meer…)
Hoewel ik een mild-katholieke thuisbasis heb, heeft het protestantisme vanaf ongeveer mijn 10e levensjaar de overhand gehad en woonde ik tot mijn 19e in het weinig bourgondische Arnhem Zuid. Carnaval is dus niet iets waar ik mee opgegroeid ben. (meer…)
Bij mij om de hoek zit een dierenkliniek in een mooi statig herenhuis. Ik heb zelf (nog) geen huisdier, dus ik kom er nooit. Maar ik zie vaak mensen langslopen met nietsvermoedende of juist zenuwachtige honden, of van die reismandjes met daarin een kat, konijn of hamster. Een slungelige jongen van een jaar of 17 loopt langs mijn huis met zo’n mandje. Misschien zit er een kat in, die hij als kind kreeg, fantaseer ik. (meer…)
Na maanden van voorbereidingen, voorpret en afwachten is het zover. Ik ben in blijde verwachting. Nou, eigenlijk vooral mijn vriend en zijn zoon. Dit was al tijden hun wens, maar om praktische redenen ging het eerder niet. Nu ik in beeld ben is het eindelijk echt mogelijk! En voor mij is het een geweldige kans, want in mijn eentje bij mij thuis is het ook niet te doen. (meer…)
De poes wentelt zich in het zonverlichte stof op de parkeerplaats die zichtbaar is vanuit mijn raam. Dat vindt ze leuk. Twijgjes en bruin gedroogde bloemblaadjes blijven in haar vacht hangen. (meer…)