100 dagen

An unhappy childhood is a writer’s gold mine, schreef Graham Greene ooit. Dat dat blijkbaar niet alleen voor schrijvers geldt, maar ook voor sommige documentairemakers, ontdekte ik afgelopen weekend. Het was midden in de nacht en ik keek met ogen die brandden van vermoeidheid naar de laatste aflevering van 100 dagen in de jeugd- en gezinszorg. Journalist Nicolaas Veul had zich wederom 100 dagen ondergedompeld in een ingewikkelde, voor velen onzichtbare wereld. En nu dompelde ik mij dáár weer in onder.

(meer…)

Een pracht van een dier

Auteur Dimitri Verhulst vertelt in de Trouw van afgelopen zaterdag dat hij graag zijn omgeving observeert en zo tot zijn verhalen en karakters komt. “Ik loop als een spons door het leven. Als ik thuiskom, wring ik die spons uit boven het papier.” Ik denk dat veel kunstenaars dat herkennen: de werkelijkheid is vaak inspirerend genoeg om – samen met een beetje fantasie – een spannend of pakkend verhaal te maken in welke vorm dan ook.

(meer…)
Schoonmakers en robots

Schoonmakers en robots

Er komen mensen in beeld die rechthoekige of ronde maskers dragen in de geelblauwe kleuren van minions. De gezichten op de maskers bestaan uit verschillende modellen, maar ze hebben met elkaar gemeen dat ze metaalachtig van aard zijn. Ogen als patrijspoorten met een broodrooster als mond eronder. Of hoekige ogen met gaten boven een langwerpige mondkap. (meer…)