Ik houd van Nijmegen, maar het is tijd om Havana aan de Waal te verlaten. Het is de stad waar ik ruim 10 jaar geleden ging studeren en wonen. Mijn eerste stappen onder moeders vleugel vandaan. Na mijn eerste studentenjaar, waarin ik nog thuis-thuis woonde, in Arnhem-Zuid, besloot ik dat het tijd was op eigen benen te staan. Ik vond vrij snel (soms heb je mazzel) een studentenkamer in een huisje dichtbij het centrum van Nijmegen. Daar woonde ik vier jaar totdat de muren op me af kwamen en ik er weg wilde.

Vervolgens woonde ik achtereenvolgens in een studentenkamer in Neerbosch-Oost (een stuk minder gezellige buurt) en weer terug richting het centrum, in een studiootje in een groot pand. Eindelijk een keukentje voor mezelf. De badkamer en wc deelde ik nog met twee anderen. Lange tijd dacht ik dat ik Nijmegen nooit zou willen verlaten. Ik voelde me thuis op de universiteit, tussen de boeken in de bibliotheek, lopend over de campus, werkend en genietend in de Lindenberg en de leuke caféetjes. Het centrum waar ik steeds vaker bekenden tegenkwam – een teken dat je ergens thuis bent, wat mij betreft – had alles te bieden wat ik wenste. Toen ik tijdens corona minder behoefte kreeg aan de drukte van de stad en eraan toe was om te gaan samenwonen, kwam ik bij mijn vriend in de wijk Brakkenstein terecht. Een voormalig dorp met mooie jaren-30 huizen aan de rand van het bos.

Misschien is het omdat ik niet zo’n sterke band met mijn geografische wortels heb (mijn ouders zijn om praktische redenen in Arnhem gaan wonen) maar in de loop van de tijd veranderde mijn blik op mijn woonplek. Ja, Nijmegen is gezellig, leuk, bruisend, natuurrijk, historisch en cultureel interessant. Veel van mijn vrienden wonen hier, ik heb mijn lief hier leren kennen. Maar wil ik hier mijn hele leven wonen? Niet per se. Er zijn vast nog veel meer andere leuke steden. Utrecht bijvoorbeeld, waar ze wél een complete kleinkunst/cabaretcursus aanbieden op de theaterschool. De Randstad, waar mensen toch net wat meer lef lijken te hebben.

Toen mijn vriend en ik zochten naar een nieuwe woonplek hadden we twee eisen: er moest fijne natuur op loopafstand zijn, voor ons en de hond; en er moest een leuke stad binnen handbereik zijn. Dus niet in the middle of nowhere, maar ook niet in een drukke stad zonder groen. Goedkoper en kleiner moest het huis zijn, want zijn leuke jaren-30-huis in Brakkenstein is te groot en te duur voor onze toekomst. Daarbij zit het vol geschiedenis. Zijn geschiedenis. Het werd tijd voor een frisse start voor ons twee. Lang verhaal kort: ons oog is gevallen op Wageningen. Een leuk klein stadje met Nijmeegse vibes én mooie natuur aan alle kanten.

Veel Nijmegenaren kijken ons verward aan: ja, Wageningen is óók leuk. Maar wég uit Nijmegen? Waarom dan? Tja, we zijn nu eenmaal niet zo honkvast. Nee, we kennen er niemand en ons werk roept ons daar ook niet heen. Maar het houdt ons ook niet in Nijmegen. Het is mooi geweest, we gaan op naar een nieuw avontuur. Maar eerst wonen we nog een paar maanden in Nijmegen. Om afscheid te nemen van de stad die ons zo veel gebracht heeft en voor te bereiden op alles wat komen gaat.


4 reacties

Robert · 11 oktober 2021 op 09:56

Geniet nog even van Brakkenstein en Nijmegen.
Het ga jullie goed in Nijmegen.

Annemarie · 11 oktober 2021 op 10:22

Tot ziens.
Op naar de verkenning van een andere universiteit stad.
Een ander culturele omgeving dat wordt echt wennen.
Vergeet niet het te beschrijven wat het doet voor ons en het nageslacht.
Lees nu gedichten uit het verleden want er zijn niet zoveel dagboeken dan wel reisverslagen uit de 17 de eeuw overgebleven zeker van een vrouw.
Ga je goed!

    Linda Schlief · 11 oktober 2021 op 14:24

    Ja, leuk om weer een nieuwe stad en (lokale) cultuur te leren kennen! Ik zal zeker blijven schrijven voor wie het wil lezen. 🙂 Een reisverslag zal in deze tijd een stuk minder spannend zijn dan in de 17e eeuw, maar er is nog altijd genoeg te beleven. Ook zonder nageslacht 😉

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.