Kale mannen

Kale mannen lijken allemaal op elkaar. Net als alle baby’s op elkaar lijken. 
Dat vind ik in ieder geval. Hun moeders zullen er vast anders over denken. Regelmatig meen ik in het voorbijgaan een kale man te herkennen. Blijkt het toch een onbekende kale man te zijn.

Zo zat ik een paar maanden geleden in de bioscoop in Arnhem, toen er een kale man een paar rijen voor mij ging zitten. Ik had durven zweren dat hij mijn interim leidinggevende was. Mentaal noteerde ik alvast voor mezelf om hem nadat de film afgelopen was even aan te schieten. Dat wil zeggen: een praatje te maken, want ik heb verder niets tegen hem. Toen de lichten weer aan gingen zag ik dat het toch een andere kale man was. 

Dat overkomt me wel vaker, want ik ken meerdere kale mannen. Van achteren of van opzij lijken ze allemaal op elkaar. Als ze ongeveer dezelfde lengte en hetzelfde postuur hebben tenminste. Ook in films en series zijn kale mannen vaak moeilijk te onderscheiden van elkaar. Zo heb ik pas de door Guillermo del Toro gemaakte horrorserie The Strain gekeken. De vampiers die daar in voorkomen, lijken allemaal op elkaar omdat ze volkomen haarloos zijn. Dat geldt trouwens ook voor de exemplaren die ooit hun leven als menselijke vrouw begonnen. En hun leider, die zichzelf The Master noemt, is geen uitzondering: hij lijkt op zijn vampierkinderen. Hij is niet de enige slechterik in Hollywood met een kaal hoofd.

Het hoofd van Lex Luthor, de aartsvijand van Superman, glimt als een biljartbal. En de poeslieve Blofeld uit de reeks James Bond-films heeft in de regel (er zijn verschillende incarnaties) geen haar op zijn hoofd. Mola Ram uit Indiana Jones and the Temple of Doom heeft de gewoonte om mensen het hart uit hun lijf te rukken. De nemesis van Harry Potter, wiens naam niet genoemd mag worden, is niet alleen kaal, maar ook nog eens slangachtig. Hij lijkt op zijn favoriete huisdier. Brrr. 

Als kalende man loop ik zelf het risico om een kale man te worden. Ik zal het echter zo lang mogelijk uitstellen en mezelf zeker niet zomaar helemaal kaalscheren. Voor ik het weet ben ik niet meer te onderscheiden van mijn kale neven, ooms, vrienden en collega’s. Fijne mannen hoor, maar zolang ik kan kiezen tussen kaal of kammen (om met Extince te spreken) kies ik voor kammen.