De poort

Een moeder loopt met twee kinderen op het station. Ze houdt het kleinste blonde kind aan de hand, terwijl haar iets oudere zoontje voor haar uitloopt. Hij heeft blijkbaar zijn eigen kaartje, want hij gaat zelf door het poortje heen. De poort sluit achter hem. Zijn moeder probeert er ook doorheen te gaan. Haar kaart wordt geweigerd. Niet genoeg saldo. Ze gebaart naar haar zoontje aan de andere kant van de poort dat ze zo terug is. Opeens is de poort een afscheiding in plaats van een doorgang. Terwijl ze met haar andere kind haar tegoed gaat opwaarderen blijft hij achter. Ik zie dat hij zich groot probeert te houden, maar ik lees de angst in zijn ogen. Wanneer komt ze terug? Komt ze wel terug? Een oefening in loslaten.

Op een gegeven moment komt je moeder niet meer terug. Een familie blijft niet intact. Ik werd hieraan herinnerd tijdens een familiebijeenkomst bij mijn tante in Limburg. Mijn oom en tante uit Italië waren even terug in Nederland. Samen met wat andere ooms en tantes en mijn vader aten we chinees, net als twaalf jaar geleden, toen mijn moeder voor het laatst bij een grote bijeenkomst was. Ze was toen al ernstig ziek en had nog maar een paar maanden te leven. Hoewel er nog vele bezoeken van familie en vrienden zouden volgen, was voor mijn gevoel het afscheid nemen toen echt begonnen. In de herfst denk ik hier vaak aan terug.

De schaduw van dat etentje hing over het recente samenzijn heen. De dood was aanwezig. Hoe lang zullen mijn ouder wordende familieleden er nog zijn? Zelfs de hond van mijn oom en tante uit Italië versterkte dit gevoel. Die was opeens echt oud geworden, terwijl ze nog geen jaar eerder, toen ze ook al veertien was, nog net een jonge hond leek. Ik realiseerde me dat ik die hond nu zeer waarschijnlijk voor het laatst zag. Een week later werd dit vermoeden bevestigd: mijn oom en tante hebben haar tijdens hun korte verblijf in Nederland in moeten laten slapen.

Gelukkig hing er ook goed nieuws in de lucht. Terwijl we bij mijn tante waren, liet ze weten dat haar zoon inmiddels getrouwd is met zijn zwangere vriendin en dat de zwangerschap op zijn einde liep. Inmiddels is het jongetje geboren en zowel hij als zijn moeder maken het goed. Nieuw leven! En ook met het jongetje op het station liep het goed af: zijn moeder kwam terug en werd met hem herenigd aan de andere kant van de poort.