De druppel valt op de gloeiende plaat.
Het sissende geluid vermengt zich met de geur van duizend branden.

De zomer gloeit na in de ondergaande zon.
Smeulend boven een landschap wit als as.

De druppel doet de rivieren overstromen;
ze sleuren alles mee: bomen, dieren, mensen en hun dromen.

De modderstroom jaagt de valken hun burcht uit,
de toeristen achterna.

De druppel is ook de moord op de misdaadjournalist met een rollende r.
Zijn rol als rots in de branding is voorgoed verleden tijd.

In een studio op een geheime locatie blikken zijn collega’s terug met Jinek,
achter hen verstopt een bodyguard zich achter een gordijn.

De druppel doet pijn,
en wrijft zout in de wonden.

Wie speelt met vuur brandt soms zijn vingers,
maar kan ook het licht in de duisternis zijn.

De druppel valt op de gloeiende plaat.
Zet de sluizen open en laat het reinigende water de branden blussen.


0 reacties

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.