Op het moment dat ik dit schrijf, zweef ik nog tussen zomer- en wintertijd. De computerklokken in huis zijn al keurig uit zichzelf een uur terug in de tijd gegaan, maar ik hou nog even aan de zomertijd vast. Ik laat de klokken die met de hand moeten worden verzet vooralsnog met rust. In die schemertijd tussen de seizoenen schrijf ik een column over de boeken van Boudewijn Büch.
Boudewijn Büch (1948-2002) was een Nederlandse schrijver, televisiepersoonlijkheid en bibliofiel. Hij was een van de bekendste boekenverzamelaars van ons land, die daar enthousiast over kon vertellen. Met zo’n naam moest Büch natuurlijk iets met boeken gaan doen. Na zijn vroege dood is zijn grote persoonlijke bibliotheek geveild. Toen kwam die collectie in delen terecht bij veel andere verzamelaars.
Als beginnende verzamelaar bekeek ik een bepaalde uitgave van een boek dat op online veilingsite Catawiki stond. Om te zien wat dat boek ongeveer waard is. Hoewel dit boek niets met Büch te maken had, schotelde het algoritme mij lager op de pagina ineens een kavel boeken voor dat van Boudewijn Büch is geweest. Het ging om een verzameling van 23 boeken over The Mutiny on the Bounty. Dat is een van de meest beroemde muiterijen uit de geschiedenis. Die muiterij vond plaats op 28 april 1789 ergens op de zuidelijke Stille Oceaan.
Deze verzameling sprak mij aan omdat ik die muiterij zowel een spannend verhaal als een interessant historisch onderwerp vind. Maar minstens zo leuk vond ik dat de boeken van Boudewijn Büch zijn geweest. Ik ken hem vooral van zijn fantastische (reis)programma’s uit de jaren tachtig en negentig: De Wereld van Boudewijn Büch. Daar keken mijn ouders naar. Mijn moeder was fan van hem en ik vond zijn enthousiasme ook zeer aanstekelijk.
Ik snap (trouwens) heel goed waarom mijn moeder hem sympathiek en interessant vond. Hij was een rebel en dat was mijn moeder ook, op haar manier. Om te zien hoe rebels zij was, is één blik op de trouwfoto van mijn ouders genoeg: haar schalkse glimlach zegt alles. Hoe zij zelf bepaalde met wie ze trouwde, wie er voor de trouwerij uitgenodigd werden (en wie niet) en dat het er niet toe deed hoe het heurde in de destijds alomtegenwoordige katholieke kerk.
Terug naar de boeken van Büch, dus. Ik besloot om te bieden op de collectie die te koop stond op Catawiki. De verkoper bevond zich ergens in Friesland, terwijl de bieders behalve met de Nederlandse vlag in hun icoontjes ook met de Amerikaanse vlag zwaaiden. Voordat ik begon met bieden, deed ik wat onderzoek naar de aangeboden boeken en sprak ik met mezelf een maximum bod af. Vervolgens ging ik de strijd aan met de andere geïnteresseerden.
Ik wist de andere Nederlandse bieders voor te blijven, maar ik verloor van een Amerikaan, omdat ik me aan mijn maximumbedrag hield. Daar baal ik van, want ik was zo graag de volgende beschermheer van een deel van Boudewijns nalatenschap geworden. Wat weet zo’n Amerikaan nou van Boudewijn Büch? Al is het natuurlijk wel toepasselijk dat de boeken van Boudewijn Büch, net als hun voormalige eigenaar zo vaak deed, weer op reis gaan.
0 reacties