Het is vandaag Driekoningen. Je hebt nog net de tijd om je kerstboom af te danken voordat er een bliksemschicht uit de wolken schiet omdat je te laat bent. Ik breng jullie geen goud, wierook en mirre, maar wel de beste wensen voor 2025. En een terugblik op de klassiekers die ik in 2024 tot mij nam. Er zijn van die verhalen die een afdruk nalaten in de collectieve tijdsgeest en popcultuur. Ik las vier invloedrijke boeken van drie auteurs:
(meer…)
Voor sommige mensen zal het nummer negentien betekenis hebben als het rugnummer van hun favoriete sporter, maar ik ken het nummer als een magisch getal uit het verhalenuniversum van Stephen King. Een getal dat nog meer symbolische betekenis kreeg toen de schrijver 25 jaar geleden, op 19 juni 1999, werd aangereden door een busje tijdens zijn dagelijkse wandeling. Hij overleefde dit ternauwernood. Naar aanleiding van Kings vijftigjarige schrijverschap schreef ik eerder een column op Schuinschrijvers waarin ik vertel hoe ik fan van hem werd. In deze column sta ik stil bij zijn magische nummer negentien.
(meer…)
In april van 2024, om precies te zijn: op 5 april, is het vijftig jaar geleden dat het eerste gepubliceerde boek van Stephen King verscheen: Carrie. Het begin van een indrukwekkende schrijverscarrière. Hij staat bekend als horrorkoning, maar zijn werk is veelzijdiger dan dat. Trouwe lezers van King heten constant readers. In deze column zal ik vertellen hoe ik een constant reader werd.
(meer…)
Ik weet het nog goed: ik werd acht en kreeg voor mijn verjaardag deel 1 van De Griezelbus cadeau. Niet van mijn ouders, want die vonden me veel te jong voor spookhuizen en weerwolven, maar van een vriendin van mijn moeder. Daarmee ontdekte ik een liefde die tot op de dag van vandaag voortduurt: een voorliefde voor het griezelige, voor dingen waarvan je nekharen overeind gaan staan.
(meer…)
In een voetnoot bij zijn magnifieke hervertelling van de Griekse mythes over (spoiler alert) de val van Troje, legt Stephen Fry uit wat het woord ‘inspiratie’ volgens de oude Grieken letterlijk betekende: ‘inademen’. Daar bedoelden ze het ‘inademen’ van een god, muze, of andere externe kracht mee. Met andere woorden: het bezielen van een sterveling met goddelijke inspiratie. Terwijl ik Troy aan het lezen (of inademen) was, kreeg ik op mijn beurt inspiratie. Stephen Fry was namelijk niet de eerste Stephen die mij onlangs of al langer geleden heeft geïnspireerd. Dat geldt ook voor twee andere Stephens: horrorauteur Stephen King en natuurkundige Stephen Hawking.
(meer…)