De trein is een wereld in het klein. Je komt er allerlei soorten mensen tegen. Rustige mensen zoals ik, die terwijl ze naar hun vader in Limburg reizen, een boek lezen, uit het raam staren of de andere mensen in de trein observeren. Maar ook andere types. Daar zie ik ze zitten: de beste reizigers.
(meer…)
Elke dinsdagochtend ga ik naar yin yoga. Tijdens deze les vouwen we onze ledematen in ongemakkelijke houdingen en blijven daar minutenlang in zitten. Hoe ongemakkelijker, hoe beter, want zo werken de houdingen in op het bindweefsel. Dat wordt hierdoor soepeler en gezonder. De kunst is om te ontspannen en de zwaartekracht zijn werk te laten doen. Daarbij zoek je je persoonlijke grens op. Ongemak is oké, pijn niet.
(meer…)
De bus is vol. Veel mensen staan in het gangpad. Een oudere vrouw stapt in en kijkt enigszins bezorgd om zich heen vanwege al die drukte. Met zoveel mensen als haringen in een ton op elkaar gepakt is vallen vrij moeilijk, maar toch. Een klein blond meisje ziet blijkbaar de vertwijfelde blik van de vrouw, want ze staat op en biedt de vrouw haar zitplaats aan. ‘Wow’, denk ik, ‘sommige mensen zijn netjes opgevoed’. Ik vind het meisje dankzij haar onzelfzuchtige daad meteen sympathiek. (meer…)
De meeste treinen rijden in twee richtingen over het spoor. Sommige mensen passen in een gesprek echter eenrichtingsverkeer toe: een monoloog.