Elke dinsdagochtend ga ik naar yin yoga. Tijdens deze les vouwen we onze ledematen in ongemakkelijke houdingen en blijven daar minutenlang in zitten. Hoe ongemakkelijker, hoe beter, want zo werken de houdingen in op het bindweefsel. Dat wordt hierdoor soepeler en gezonder. De kunst is om te ontspannen en de zwaartekracht zijn werk te laten doen. Daarbij zoek je je persoonlijke grens op. Ongemak is oké, pijn niet.
Dat er ruimte ontstaat in spieren, gewrichten en bindweefsels door er druk op te zetten vind ik logisch. Het geldt ook voor andere facetten in het leven. Door mezelf uit te dagen en dingen te doen die ik nog niet eerder deed, kom ik in spannende situaties terecht. Deze week ga ik letterlijk grenzen overschrijden. Met het vliegtuig zal ik dwars over de Noordzee, het Verenigd Koninkrijk en de Atlantische Oceaan vliegen, om te landen in Toronto, Canada. Ik laat mijn geliefde Nijmegen, netwerk, partner en hond achter, maar zie na drie jaar eindelijk mijn goede vriendin weer eens. Drie en een halve week mag ik bij haar logeren. Ik voel gezonde spanning en kan niet wachten om me in deze nieuwe wereld onder te dompelen: de wereldstad Toronto, de Engelse taal, het Canadese leven. Het grote onbekende om me heen.
Het kopen van een vliegticket of het volgen van een cursus is een manier om je grenzen bewust te verleggen. Op deze manier heb ik al veel mooie ervaringen opgedaan. Ik denk aan cursussen zang en toneel, de optredens die ik deed. Van tevoren zit mijn hart in mijn keel, maar achteraf spring ik een gat in de lucht van geluk en trots. Het zijn de grenzen die ik spontaan tegenkom waar ik meer moeite mee heb. Een spannend telefoontje, een nieuwe stap zetten als ondernemer, écht achter die ene droomopdracht aangaan? Dat ongemak verlamt me regelmatig, hoewel het onvermijdelijk is dat ik ermee aan de slag moet. Dan ben ik ineens niet zo dapper meer.
“Heb je ooit wel eens iets bijzonders gepresteerd zonder er zenuwachtig voor te zijn geweest?” Deze vraag, gesteld aan de deelnemers van de training Kloppend Presenteren, slaat de spijker op zijn kop. Zenuwen zijn een goed teken. Ongemak is oké. Het betekent dat er mogelijkheden ontstaan voor ontwikkeling, versoepeling, verbetering. Tijdens de yin yoga word je uitgedaagd om te ontspannen ín dat ongemak. Ik doe mijn best het mezelf zo gemakkelijk mogelijk te maken terwijl mijn gewrichten protesteren. Dit is goed, houd ik mezelf voor. Ongemak is oké.
4 reacties
gisele · 4 november 2019 op 11:33
Wat mooi geschreven en o zo waar.
Veel plezier in Toronto
Linda Schlief · 4 november 2019 op 11:56
Dankjewel!
Hennie Verkerke · 4 november 2019 op 22:54
Weer een origineel, “rond” verhaal, Linda!
Linda Schlief · 5 november 2019 op 14:55
Dankjewel!