De bus is vol. Veel mensen staan in het gangpad. Een oudere vrouw stapt in en kijkt enigszins bezorgd om zich heen vanwege al die drukte. Met zoveel mensen als haringen in een ton op elkaar gepakt is vallen vrij moeilijk, maar toch. Een klein blond meisje ziet blijkbaar de vertwijfelde blik van de vrouw, want ze staat op en biedt de vrouw haar zitplaats aan. ‘Wow’, denk ik, ‘sommige mensen zijn netjes opgevoed’. Ik vind het meisje dankzij haar onzelfzuchtige daad meteen sympathiek.
Later tijdens de busreis, kijkt ze om terwijl ze zich vasthoudt aan een van de palen in het gangpad, en glimlacht in mijn richting. Onwillekeurig glimlach ik terug tot ik achter mij een vrouwelijke stem hoor: “Fleur! Dat is lang geleden. Vijf jaar minstens.” Even later ziet het meisje, dat Fleur heet, kans om bij de oude bekende achter in de bus te gaan zitten. Ik vang flarden van hun gesprek op. Het andere meisje voert voornamelijk het woord: “Ik was toen echt een drama. Laten we het daar maar niet over hebben.” Uit het feit dat het blonde meisje vrij jong is, maak ik op dat de twee meisjes over hun gezamenlijke middelbare schooltijd praten. Het praatgrage meisje roept uit: “Wat is je stem veranderd! Je had vroeger zo’n piepstem!” Wonderlijk. Ik wist niet dat meisjes ook de baard in de keel konden krijgen.
Normaal gesproken hoor ik jongens pogingen doen om met overslaande stem zo mannelijk mogelijk te klinken. Ik woon vlakbij een middelbare school en daar schallen de puberstemmen regelmatig over het schoolplein. De overgang van hoge naar lage stem maakte ik zelf in de tweede of derde klas mee. Alleen galmde mijn stem niet over het schoolplein. Ik hield die stem liever voor mezelf.
Toen begon er ook haar op mijn keel te groeien. Haartjes die ik eerst zorgvuldig verwijderde met een scheerapparaat en later (in navolging van mijn vader) met een scheermes. Dat scheermes liet regelmatig wondjes achter en de aftershave deed dan zijn desinfecterende ding. Ik vond het brandende gevoel stiekem wel lekker. Lekker mannelijk en stoer. Tegenwoordig laat ik mijn baard gewoon staan. Dat is makkelijker. Bovendien hoef ik niet meer te bewijzen dat ik een man ben.
0 reacties