It’s a long way to Tipperary
“Raad eens hoe oud ik ben”. Dat is een directief waar ik net zo allergisch voor ben als “Trek eens aan mijn vinger”. Of nog erger: “Ruik eens aan mijn vinger”. Mensen laten raden naar je leeftijd impliceert namelijk dat je leeftijd het meest interessante is wat je nog hebt, of überhaupt ooit had. Tragisch. Bovendien zijn de meeste mensen die anderen de opdracht geven om hun leeftijd te raden in mijn ervaring nog helemaal niet extreem oud. Zeventig bijvoorbeeld, of hooguit tachtig.
(meer…)
