Vanuit de passagiersstoel van de auto zie ik een banner die met twee staken in een weiland is verankerd. De VVD’er die er op staat wappert in de stormachtige wind. Het is verkiezingstijd.

Op station Wolfheze viel mijn oog op een cluster van verkiezingsposters die op een bord geplakt waren. De wind trok aan de posters, maar ze hielden stand. De posters van de SGP, Jezus Leeft en de Partij voor de Dieren klitten gebroederlijk aan elkaar.

Waar de SGP de partij is voor de gereformeerden, geloven de aanhangers van Jezus Leeft dat Jezus nog of weer leeft. Figuurlijk natuurlijk, maar ik vind het ook wel een aardige gedachte dat er ergens op onze wereld een 2000 jaar oude man rondwandelt. Al is het bij nader inzien waarschijnlijker dat hij, als hij nog kan lopen, rondstrompelt met zijn twintigste nieuwe kunstheup, een perkamenten gezicht met meer kreukels dan een mopshond en een rug zo krom als een hoepel. Jezus Leeft is opgericht door de zogenaamde dakevangelist die ongeveer tien jaar geleden in het nieuws kwam vanwege zijn hardnekkige weigering om de tekst “Jezus redt” die in koeienletters op de dakpannen van zijn boerderij stond gekalkt, aan te passen of te verwijderen.

De Partij voor de Dieren staat een ander soort geloof voor. Dat van een betere wereld door fatsoenlijk met dieren en het milieu om te gaan. Ze hebben standpunten waar ik het in de loop van de tijd steeds meer mee eens ben geworden. In de tijd dat de voormalige Amerikaanse presidentskandidaat Al Gore zijn Inconvenient Truth (2006) verkondigde, over de alarmerende invloed die de mens uitoefent op het klimaat, nam ik het allemaal met een korreltje zout. Ik ben allergisch voor prekers. Bovendien valt op de manier waarop zijn boodschap in beeld gebracht was, het een en ander aan te merken. Zo zaten er nota bene scenes uit een Hollywoodfilm in verwerkt.

Verder stond de beruchte spruitjeslucht rondom milieubewegingen me lange tijd niet aan. Inmiddels ben ik spruitjes meer gaan waarderen. Ik denk dat er te veel aanwijzingen zijn voor gevaarlijke klimaatveranderingen onder invloed van de mens om ze nog langer te kunnen negeren. Ik probeer een steentje bij te dragen door bewust minder en ‘beter’ vlees te eten, maar wat is beter? Ik vrees dat de ruimte waarin scharrelvlees rondscharrelt nog steeds zo klein is, dat we als we deze opvang met het huisvesten van mensen vergelijken waarschijnlijk bij een concentratiekamp terechtkomen.

Toch voel ik nog steeds weerstand tegen het preken van absolute waarheden. Ik twijfel namelijk aan bijna alles. Zo hou ik een ongemakkelijk gevoel bij het feit dat de oprichter en het gezicht van de Partij van de Dieren, Marianne Thiemen, net als de aanhangers van de SGP en Jezus Leeft in het antieke boekwerk van de bijbel gelooft. Zij is namelijk lid van de zevendedagsadventisten. Volgens de zevendedagsadventisten gelden de wetten uit het Oude Testament nog steeds voor gelovigen en dan met name de Tien Geboden. Zij vieren de wekelijkse rustdag van hun god op zaterdag in plaats van zondag. Voor hen is zaterdag de zevende dag van de week, omdat in hun bijbelinterpretatie zondag de eerste dag van de week is. Als je religieus bent kun je dus zelfs twisten over het moment dat de week begint. Zo zie je maar weer dat elk verhaal dat je in een boek opschrijft voor verschillende interpretaties vatbaar is. Wat ik kwalijk vind, is dat daar meestal een nieuwe ‘absolute’ waarheid uit voortkomt. Tot deze op een later tijdstip opnieuw betwist wordt en er weer een nieuwe afscheiding ontstaat. Enzovoort.

Voor mij geen boeken met absolute waarheden erin. Ik denk dus ik twijfel. Vooral in verkiezingstijd.


0 reacties

Geef een reactie

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.