Het is een licht bewolkte zomeravond in juni. En nog lang niet donker. Ik ga wandelen met een vriend van mij. Sinds het vanwege de coronamaatregelen niet mogelijk is om te sporten in het sportcentrum gaan we in plaats daarvan wekelijks wandelen. Deze keer hebben we gekozen voor een wandelroute door het Nijmeegse Goffertpark, die ik online gevonden heb. Het is broeierig. Er hangt iets in de lucht. Achteraf gezien waren de voortekenen al aanwezig, maar ja: achteraf is het altijd makkelijk praten.

We beginnen onze wandeling bij een Amerikaanse eik die als ‘reusachtig’ in onze routebeschrijving omschreven wordt. Hij is inderdaad groot en heeft een dikke stam, maar bij ‘reusachtig’ stel ik me takken voor die tot in de hemel reiken en daar de dondergod een hand geven. Dat zie ik niet. Het is gewoon een aardse boom. We vervolgen onze route onder een pergola door en langs de trompetboom die catalpa heet, tot we bij de zogenaamde schuilkoepel komen. Een plek waar Claudia de Breij mogelijk terecht kan als er oorlog komt en die in ieder geval geschikt is om te schuilen bij onweer en regen. Al heeft de wind er wel vrij spel. Het is een koepelvormig dak boven een cirkel met een soort offersteen in het midden. We verzuimen om een offer aan de weergoden te brengen en lopen verder.

Halverwege de route raken we de weg kwijt. Misschien omdat we de aanwijzingen niet goed lezen, misschien omdat een grapjas enkele routepaaltjes verwijderd heeft, misschien omdat we afgeleid worden door mysterieus getrommel in de verte. Als we dichterbij komen zien we een groepje heel witte mensen op Afrikaanse en/of Zuid-Amerikaanse trommels spelen. Het heeft een lekker ritme. Ik realiseer me op dat moment niet dat ze met hun getrommel op rituele wijze de aankomende storm proberen te bezweren. Als we langs het NEC-stadion lopen zie ik een volgende aanwijzing voor de naderende storm. Op de parkeerplaats bij het stadion spot ik fantoomdansers. Ze draaien om elkaar heen als muggen in afwachting van onweer: op afstand, terwijl ze de quickstep doen. Anderhalve-meter-dansen, dat krijg je met corona. Niet veel later houden we het wandelen voor gezien en lopen het park uit richting mijn huis voor een afzakkertje.

We nemen plaats op mijn balkon met een biertje. Wat is het toch rustig in het hofje waar ik vanaf het balkon op uitkijk. Het enige geluid is afkomstig van een verdwaalde hommel en van vogels. Een zwarte merel scheert langs ons heen en landt op de schoorsteen van het huis schuin tegenover het balkon. Het kereltje zingt uit volle borst dat hij beschikbaar is voor een leuke dame. Ik herken de behoefte, al schreeuw ik het niet van de daken.

Ondertussen wordt het langzaam donker en gaan de lokale roofdieren op pad. Een poes die er uitziet als het nageslacht van een tijger en een leeuw sluipt rondom de speeltuin in het hofje. Met haar schutkleuren kiest zij positie in het zand dat de speeltoestellen omringt. Zij wacht. Dan komt zij in actie! De poes haalt uit naar een insect en duikelt de bosjes achter de speeltuin in. We zien haar niet meer. Waarschijnlijk ontfermt zij zich over haar prooi.

Het bier raakt op. Net als ik op het punt sta om te vragen of ik mijn gast nog bij zal schenken, weerlicht het in de verte. Het begint ook ineens te waaien. Het gerommel is nog ver weg, maar toch. Mijn bezoek moet nog een eindje naar huis fietsen en besluit daarom te gaan. We nemen afscheid en ik ga nog even in de woonkamer zitten. In afwachting van de storm. Die komt echter zo langzaam dichterbij, dat ik besluit om naar bed te gaan.

In plaats van schaapjes tel ik de seconden tussen elke bliksemflits en de donderslag die daar op volgt. FLITS, 10 seconden, FLITS, FLITS, 8 seconden, FLITS, 6 seconden, FLITS, 4 seconden. Ik maak aanstalten om op te staan en de stekkers uit de stopcontacten te trekken… FLITS, 5 seconden, FLITS, FLITS, 7 seconden, FLITS, 10 seconden, FLITS, 11 seconden, FLITS, 14 seconden. Het wordt stil en ik ga weer liggen. Net als de storm.


0 reacties

Geef een reactie

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.