Logistieke Gymnastiek

Logistiek is alles wat te maken heeft met het plannen, organiseren en uitvoeren van de goederenstromen die onze wereld dagelijks overspoelen. We vinden het allemaal normaal, dat we alles in de schappen van winkels vinden. The sky is the limit. Ik vind het erg bijzonder hoe producten telkens weer in de supermarkten terecht komen. Daar begint dan een vorm van persoonlijke logistieke gymnastiek: boodschappen doen.

Ook in de tijd dat Corona nog slechts een Mexicaans biertje was, hield ik al niet van mensenmassa’s. Dus toen we in de supermarkt afstand moesten houden en bepaalde looproutes met éénrichtingverkeer aan moesten houden vond ik dat eigenlijk wel fijn. Een paar van die gewoontes heb ik gehouden: zo doe ik mijn boodschappen meestal met een karretje in plaats van een mandje, omdat dat vanzelf wat afstand schept en loop ik graag vaste routes door de supermarkt. Verder slalom ik om de andere bezoekers heen. Deze logistieke aanpak helpt me om efficiënt boodschappen te doen. Ik ben niet voor mijn lol in de winkel: ik wil er altijd zo snel mogelijk weer weg.

Het helpt dat ik de weg ken. Ik schrijf mijn boodschappenlijst op de route die ik in de supermarkt wil lopen. Van de appels, langs de aardappelen, via de verse groente naar de gesneden voorverpakte groente. Dan een pitstop bij de vegetarische vleesvervangers. Vervolgens wat pasta en rijst voor de eiwitten. Wat pit in een potje om een satésaus met sambal te kunnen maken. Ik stuif door. Yoghurt, diepvriesgroente, met een scherpe bocht een ander gangpad in. Pindakaas, jam, thee, koffie, koekjes, deze keer geen chips, eieren en vlak voor de finish die kassa heet pluk ik nog een zak broodjes mee.

Dan voer ik de laatste handelingen van mijn logistieke gymnastiek in de supermarkt uit. Ik geef er de voorkeur aan om achter iemand aan te sluiten die al boodschappen op de lopende band gelegd heeft of daar mee bezig is. Dat geeft mij namelijk de  gelegenheid om mijn eigen boodschappen in stelling te brengen achter mijn voorganger. Vervolgens streef ik ernaar om mijn boodschappen op de lopende band te krijgen voordat de kassamedewerker alle producten van de persoon voor mij heeft verwerkt. Op die manier kan ik als mijn boodschappen aan de beurt zijn, meteen alles in mijn tassen stoppen. Meestal is de kassamedewerker toch sneller met het scannen van de boodschappen dan ik ben met het opbergen ervan, maar soms scheelt het weinig.

Als dat het geval is, reken ik blij af en begin ik aan het laatste logistieke traject van het boodschappen doen: ik loop naar huis en vul mijn koelkast, vriezer en kasten met de nieuwe voorraad. Daarna plof ik op de bank en drink ik tevreden een kopje koffie in de wetenschap dat het minstens 1 week duurt voordat ik de logistieke gymnastiek weer moet oppakken.