Het digitale koekhappen is voorbij en de koninklijke familie heeft de technische bubbel die Eindhoven is weer verlaten. Zij keerden weer terug naar het hofleven. Willie trekt een biertje open, Maxima modelleert haar haar zó dat er een nieuwe hoed op past, de prinsessen gaan aan het huiswerk. Ariane met veel plezier, Amalia met enige tegenzin en Alexia nauwelijks, omdat ze niet van haar Instagram-account los te weken is.

Tijdens een interview met de prinsessen gaf Alexia aan dat ze het fijn vindt dat ze later iets met haar interesses kan gaan doen. Ik meende toch enige jaloezie bij Amalia te bespeuren, toen zij zei zich voorlopig “met haar eindexamen bezig te houden”. Want ja, zij moet zich gaan voorbereiden op het ‘koningschap’, dat later toch vooral verplichtingen met zich mee zal brengen. Iets wat moet, maar waar Amalia niet zelf voor gekozen heeft. Het betekent dat het een functie is die haar leven lang zijn schaduw vooruit zal werpen en als het zover is, voelt het vast alsof het altijd regent. Terwijl ze ook nog eens altijd in het zonnetje, of in de schijnwerpers, zal staan.

Ondertussen zit ik in de zon en bekijk ik vanaf mijn balkon mijn eigen hofleven. Een verwarde hommel zigzagt voorbij en ketst van mijn raam af voordat hij zijn vlucht vervolgt. In een boom zit een kauw koppie-krauw-geluiden te maken alsof hij een papagaai is. Ik maak me even zorgen over het mentale welzijn van deze kraaiachtige, tot de vogel overgaat in het schorre gekras dat zijn soort doorgaans kenmerkt. De rode kat die inmiddels door het hofje sluipt, wordt op zijn plaats in de dierlijke rangorde gezet als een aangelijnde pitbull de deur van een van de huizen uit loopt, gevolgd door zijn baas. De kat schiet pardoes de bosjes in.

Later komt een moeder met een buggy tot stilstand bij de speeltuin. Tot mijn verbazing tilt ze niet 1, niet 2, maar 3 kindertjes uit de kinderwagen. Ze volgen elkaar op als drie blonde in elkaar passende matroesjka-poppetjes en bestormen enthousiast de schommel en de glijbanen. Na een tijdje ravotten heeft hun moeder er genoeg van en laadt ze haar kroost weer in. Kort daarna galoppeert een kudde meisjes van verschillende lengtes en leeftijden het hof in. Een van hen staat in het middelpunt van de belangstelling. Ze kijkt op haar telefoon en doet vervolgens een dansbeweging na. Een paar van de meisjes om haar heen proberen vervolgens háár na te doen. Dit proces herhaalt zich een aantal keren voordat de gangmaker van de kudde iets anders wil gaan doen en richting een ander hofje rent. De rest volgt haar.

Het hofleven houdt daarmee niet op, want aan het eind van de middag verschijnen er drie vriendjes die op het grasveld bij de speeltuin gaan voetballen. Ze maken goals met hun jassen en één fiets als doelpalen. Omdat ze met drie zijn, zit er niets anders op dan met twee tegen één te spelen. Dat is natuurlijk niet eerlijk, maar zelfs als het tweetal met meer was geweest, hadden ze het derde jongetje waarschijnlijk nog niet kunnen passeren. Zo snel en vaardig met een bal is die, dat ik hem ooit nog wel in een oranje shirt voor Nederland zie uitkomen. Als hij dan met oranje het WK wint, staat koningin Amalia in de Heinekentent glunderend op hem te wachten terwijl ze een pilsje achterover slaat. Klaar om samen met hem een polonaise te beginnen.


0 reacties

Geef een reactie

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.