Een tijdje terug was ik voor het eerst van mijn leven in een Intertoys. De speelgoedwinkel met de blije olifant als uithangbord. Als een aaseter kwam ik op laatste koopjes af, omdat de betreffende vestiging ging sluiten. Ik was er op de laatste dag dat de winkel open was. Ik voelde me schuldig. De mensen achter de balie werden waarschijnlijk werkloos en ik kwam alleen om iets te snaaien.
Het gebrek aan inhoud van de winkel deed me denken aan klassieke zombiefilm Dawn of the Dead. In die film heeft een epidemie het merendeel van alle kapitalistische winkelbezoekers ofwel veranderd in hersenloze zombies, of in voedsel (inclusief de hersenen) voor die hongerige on-doden. Alle supermarkten en winkelketens zijn geplunderd in de film. Zo zag de Intertoys er ook uit. Bijna alle schappen en bakken waren leeg op een omgevallen pak plastic speelgoed na, en achterin de winkel was een versperring opgeworpen om de koopjesjagers, of de zombies, in toom te houden. Dat de winkel bijna leeg was, laat zien hoe nuttig een aaseter ook kan zijn. Het kadaver van de gevallen olifant was al bijna schoon gepikt. Er lag ook nog een leeg ballonnetje zielig in het gangpad.
Een van de medewerkers van de winkel ging gelukkig met de nodige humor om met de situatie. Toen een paar tieners de winkel uitliepen, riep hij ze na: “Jullie gaan de verkeerde kant op. Games tot 50% korting! Laatste kans! Komt dat halen!” Die man kan altijd nog marktkoopman worden. Hij was zo enthousiasmerend dat ik als aanmoediging voor zijn volgende carrièrestap een game heb gekocht. Een WOII shooter. Toen ik de game later wilde spelen op mijn spelcomputer, bleek dat het een zware game was die gedownload moest worden. Aangezien mijn downloadsnelheid naar moderne maatstaven niet geweldig is, ben ik er nog niet in geslaagd om de game te downloaden. Laat staan te spelen. Het voelt als mijn verdiende loon. Aaseters krijgen nooit het neusje van de zalm.
0 reacties