We namen afgelopen week weer afscheid van een aantal zaken. Dat past bij januari: na een decembermaand vol reflectie en evaluatie rekenen we af met alles wat ons niet meer dient, maar in de weg zit. En we zagen het al aankomen: de tweede week van januari was het moment waarop ze op straat gezet werden. De beslissing was een gevolg van smaak en etiquette enerzijds en strategische planning anderzijds.

Zoals het een kerstboom betaamt had die van ons echt zijn best wel gedaan om nog een tijdje te blijven. Dapper hield de Nordmann zijn naalden vast. Zelfs zonder kluit lukte dat best. Toch begonnen de naaldjes dof te worden en een enkele aanraking verried dat er weinig fut meer in de takken zat. Steeds vaker lag de vloer rond zijn voeten bezaaid met naalden.

Toen het dan zo ver was, in die tweede week van januari, sleepten we hem het huis uit. We ontdeden hem van zijn taak, zijn doel, zijn opsmuk en zetten hem aan straat, zodat de afvalverwerkingsdienst hem kon oppikken. Hierbij protesteerde hij op zijn eigen, typerende manier. Hij liet een spoor van naalden achter die we nog maanden terug zullen vinden.

Ja, we hadden hem zelf binnen gelaten. Een tijd lang straalde en glom hij van trots en inspiratie, juist toen we het zo nodig hadden, in die donkere tijden. Samen met de kerststal, takken van hulst en kaarsjes bepaalde hij de sfeer in onze kamers. Maar zodra de dagen weer langer werden en de grijze wolken plaatsmaakten voor vrieskou met kans op sneeuw, zagen we de boom en zijn gevolg voor wat hij is. Een uitgedroogde, kale en doffe boom, met wat rot bij de wortels.

Je kunt hem nog wel even laten staan, maar dat zal alleen maar meer ellende veroorzaken. De naaldjes zullen overal rondslingeren. Huisdieren en kinderen zullen zich eraan verwonden. Vliegjes en beestjes zullen op de rottingsgeur afkomen. Nee, langer vasthouden aan deze boom, dit symbool van licht en hoop, de kitscherige kaarsjes en taferelen uit het verleden, heeft geen zin. Het is tijd voor een grote opruiming.

Daar liggen ze dan, de uitgedroogde, vermoeide en gevallen kerstbomen aan de straat. Ontdaan van hun lichtjes en versieringen zijn het eigenlijk prima bomen. Geschikt als olifantenvoer of compostsnippers. Sommige mensen pleiten voor hergebruik, komend jaar. Ook de kerstversieringen gaan weer in de doos. Over een paar maanden halen we ze gewoon weer tevoorschijn. Maar voorlopig is er hoop. Wie weet wordt nu alles anders.


0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.