Deadline

Een groep zwetende dames in felgekleurde sportoutfits volgen de bewegingen van een jonge vrouw van een jaar of 22 die vooraan de groep staat. Zij heeft nergens last van. Vol energie springt, draait, stapt en klapt ze van het ene opzwepende liedje naar het andere swingende nummer. Tussendoor maakt ze gebaren zodat we weten welke kant we op moeten stappen en af en toe zingt ze uit volle borst mee met de songteksten.

De oermens had geen zumba nodig. Die werkte zich in het zweet als het nodig was om te overleven, en dat was voldoende. Wij, met onze thuiswerkbanen, ergonomische toetsenborden en lederen autostoelbekleding moeten moeite doen om ons lijf fit te houden. Maar de oermens had dan weer geen salsa-, merengue- en sambamuziek, of een automaat waar sportdrankjes met toegevoegde vitaminen in 7 verschillende smaken uit komen.

De sportschool waar ik me bij heb aangemeld belooft me te helpen bij het ontwikkelen van een sportroutine. Hoewel het inschrijven voor de groepslessen of het überhaupt op komen dagen voor een workout geheel op eigen initiatief gaat, betaal je automatisch een maandelijks bedrag. Ik vermoed dat dat de enige stok achter de deur is die mij gaat helpen een sportroutine op te bouwen, maar goed. Wat heb ik een behoefte aan routine!

Je kunt veel over het begin van 2020 zeggen, maar het liep niet op de automatische piloot. Routine en structuur waren ver te zoeken. Toen ik ergens in juli de smaak van het werken weer te pakken kreeg (en klanten mij ook weer wisten te vinden) stond onze geplande zomervakantie voor de deur. Drie weken vrijheid. Zonder echte plannen. Waar konden we heen? Heel Nederland was volgeboekt, en het buitenland zagen we nog niet zitten. Een paar dagen bij mijn schoonmoeder, een paar dagen thuis, een weekendje Breda, en tja, nu ik toch thuis was, kon ik die vrijwilligersklus ook wel oppakken. Zo vlogen de weken voorbij zonder dat ik echt los kwam van wat ik zou moeten, kunnen, willen.

In september begint het allemaal écht weer. Mijn cursus Kleinkunst/ Cabaret in Utrecht, en ook het Textpert Traject. De cursus in Utrecht gaat me creatief uitdagen, het Texpert Traject op professioneel niveau. Ik kan niet wachten om me erin te storten. Te lang was mijn agenda halfleeg of halfvol en daardoor ook mijn ondernemers-flow. Net als vroeger, aan het eind van de zomervakantie, krijg ik weer zin om te beginnen. Ik functioneer nu eenmaal het beste met een deadline in zicht. Zonder de belofte aan Tim en potentiële lezers om wekelijks een column te publiceren op deze website zou ik er nooit aan begonnen zijn. Zonder eindstreep is er geen start. De behoefte van sommige wetenschappers om de mens onsterfelijk te maken, snap ik dan ook totaal niet. De charme van het leven is juist dat het elk moment voorbij kan zijn. Misschien ben ik daarom zzp’er.

Om fysiek ook weer fit te worden na maanden van stilstand stort ik me dus op de zumba. De oermens zou erom grinniken, maar ik word er blij van. Hoofd uit, muziek aan en zweten maar; elke week. Deel één van mijn nieuwe routine. Deel twee: investeren in mijn bedrijf. Schrijven, schrijven, schrijven. 2020 wordt – alsnog – mijn jaar. Tussen de deadlines leef ik pas echt.