Soms lees ik onsmakelijk nieuws. En dan bedoel ik geen nieuwsberichten die vanwege hun gruwelijke aard onsmakelijk zijn, zoals berichten over de Russische aanvallen op Oekraïne. Al vroeg ik me pas af hoeveel er nog overeind staat van het Mariinskipaleis in Kiev, toen ik me realiseerde dat het Indiase dansnummer Naatu Naatu daar opgenomen is. En hoe het de Oekraïense figuranten en dansers in de clip is vergaan sinds de oorlog begon. Het nummer komt uit de geweldig vermakelijke epische Indiase film RRR en won dit jaar de Oscar voor beste originele nummer. Het onsmakelijke nieuws waar ik het in deze column echter over wil hebben is nieuws waarvan ik meteen ongewenste beelden in mijn hoofd krijg.
Zoals de Dalai Lama die een jongen aan zijn tong laat zuigen, maar dat is slechts het puntje van de ijsberg als het om onsmakelijk nieuws gaat. Zo las ik onlangs dat vrouwelijke trechterspinnen doen alsof ze dood zijn om de mannetjes te verleiden om met ze te paren. Wat is hier in vredesnaam aan de hand?! Deze vrouwtjesspinnen zijn zo gevaarlijk dat ze hun mannelijke partners na het paren als snack opeten. Je zou als mannelijke trechterspin wensen dat ze gewoon een sigaret opsteken. Omdat dat niet zo is hebben de mannetjes necrofiele neigingen ontwikkeld in de hoop het er levend vanaf te brengen. Al smeren ze hem voor de zekerheid nog steeds snel nadat ze een als lijk poserend vrouwtje hebben bestegen.
Een ander stukje nieuws waar ik een beetje misselijk van werd, is de uitvinding van de gehaktbal van gekweekt mammoetvlees. Het idee erachter is positief: klimaatverandering tegengaan door vlees kunstmatig te kweken in plaats van massaproductie van dieren in overvolle stallen, zoals de afgelopen honderd jaar traditie is geworden. Mijn probleem is alleen: ik vind dit een van de meest onsmakelijk uitziende gehaktballen die ik ooit gezien heb. Al kan het ook puur het idee zijn dat we vanwege menselijke consumptiebehoeften het vlees van een uitgestorven diersoort weer tot leven wekken. Maar dan zonder leven en gelukkig ook zonder lijden. Binnenkort staan er ook gekweekte dinobilletjes op de menukaart, denk ik.
Iets anders dat niet mijn eetlust opwekt is het nieuwsbericht over muizenpups die gemaakt zijn met behulp van cellen van twee mannetjes. Niet eens omdat het om twee mannetjes gaat of dat er net als bij de mammoetballen sprake is van redelijk vergaande genetische manipulatie, maar omdat muizenbaby’s gewoon té naakt zijn. Als ik de foto zie, heb ik de neiging ze meteen een bontjasje aan te trekken, zodat ik deze roze naaktheid waarachter hun bloedvaten en ingewanden doorschemeren niet hoef te zien. De muizenbaby’s doen me denken aan de afstotelijke naaktheid van cartoonhond Brian in de serie Family Guy, nadat hij zijn vacht afscheert om zijn baasje die hem ongevraagd naakt lastigvalt, lik op stuk te geven.
Tot slot wil ik het nog even over de Japanse Sushilikkers hebben. Dat waren drie jongens die inmiddels gearresteerd zijn, omdat ze in sushirestaurants aan sushi likten en het vervolgens terugzetten op de lopende band (de Japanse versie van een lopend buffet). Nou heb ik al niet zoveel met rauwe vis, maar als er ook nog aan gelikt wordt is de maat vol. Het is dan geen genetisch gemodificeerd stuk uitgestorven vlees, maar dit soort praktijken zorgen er ook voor dat ik liever zelf kook. Hoewel ik, als ik dan toch moet kiezen, nog altijd liever aan een stuk sashimi sabbel dan aan de tong van een bejaarde boeddhist.
0 reacties