Ik keek in de spiegel en zag een naakte aap. De naakte waarheid. Naar apenmaatstaven nauwelijks behaard, maar toch echt een geëvolueerde aap. Mijn spiegelbeeld doet me er aan denken dat ik nodig eens het boek ‘The Naked Ape’, ofwel, ‘De Naakte Aap’, van Desmond Morris moet lezen. Misschien heeft hij een antwoord op mijn vraag waarom mensen, op naturisten en pornoacteurs na, zelden naakt zijn behalve in de slaap- en badkamer. Ik doe vast een poging.

Zonder kleding hebben we het in herfst en winter snel koud buiten, want onze vacht laat te wensen over. Vanuit de natuurlijke apelijke toestand hebben mensen weinig gegarandeerd haar over: het hoofd en de schaamstreek maken nog de meeste kans. Ik had vroeger een oom die zoveel haar op zijn borst had, dat ik als kind dacht dat hij een trui droeg. De meeste mensen moeten het echter doen met haren op hun hoofd om dat koel te houden in de zomer en warm in de winter. En dan heb je nog mannelijke hipsters: ongeschoren van boven en geschoren van onderen. Die zijn haar-technisch gezien helemaal klaar voor de porno-industrie. Schaamluis krijgt geen vat op hen en hun geslachten doen zich groter voor dan ze zijn. Als pauwen in het paarseizoen.

Schaamhaar

Het feit dat we ons blijkbaar moeten schamen voor ons schaamhaar, wijst op nog een reden dat we niet naakt rondlopen: cultuur, ofwel ‘beschaving’. De dominante monotheïstische godsdiensten in de wereld hebben grote problemen met seks en lichamelijkheid. Seks moet in religieuze ogen net zo zinvol zijn als een stier die een koe dekt: als er maar voortplanting plaatsvindt, doet het er verder niet toe hoe het gebeurt. En via de grote godsdiensten is schaamte voor naaktheid ook in de vezels van onze moderne culturen gaan zitten.

Bloed

In tegenstelling tot de mens hebben dieren geen last van lichamelijke schaamte: een hond met goesting bespringt zonder aarzelen een loopse soortgenoot of een menselijk been. Verder is de kans groot dat we in ons leven wel eens onvrijwillig een hond of kat in de kont hebben gekeken, simpelweg omdat die dieren graag met hun staarten zwaaien. Daar schaam ik me niet voor, want het is hun natuur. Voor de honden uit mijn jeugd heb ik me wél regelmatig plaatsvervangend geschaamd terwijl ze zaten te schijten. Ik deed het liefst alsof ik er niet bij hoorde. Het is namelijk geen gezicht, zo’n hond die zichzelf krampachtig in een kromme houding dwingt om een drol eruit te persen. Ik woon nog liever een bevalling bij. En ik kan niet eens tegen bloed!

Dode aap

Over bloed gesproken: begin november werden er in de dierentuin van Amersfoort twee ontsnapte chimpansees doodgeschoten. Het ging om twee mannen: de leider van de Amersfoortse chimpansees Karibuna en zijn opa Mike. Zij werden niet verdoofd maar gedood omdat ze in de tijd die het zou kosten voordat een verdoving vat op hen zou krijgen gevaarlijk voor bezoekers of personeel konden zijn. Tragisch, maar begrijpelijk, want stel je voor dat er ondanks verdovingspogingen een menselijk slachtoffer was gevallen. Dan was de wereld bovenop de dierentuin gesprongen, want hoe hadden ze dat kunnen laten gebeuren? Met kamervragen, oproepen tot ontslag van de directie en misschien wel het sluiten van de dierentuin tot gevolg.

Naakte mens

De mens acht zich duidelijk superieur aan andere apensoorten. Daarom kon het bevel tot executie zonder toestemming van een rechter gegeven worden. Het is ook duidelijk dat de verantwoordelijken zich schamen voor deze uitkomst. Daarom gaat de dierentuin een herdenkingsplek inrichten voor Mike en Karibuna. Ter ere van deze apen zal ik in de dichtstbijzijnde dierentuin mijn kleren uittrekken, met trots op mijn licht behaarde borst slaan en mijn eigen uitwerpselen naar de bezoekers gooien. Dat moet echter wel even tot de volgende zomer wachten, want het is nu echt te koud.


0 reacties

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.