Campert

Toen ik nog in de boekhandel werkte, had ik met de eigenaar met enige regelmaat een terugkerend gesprek. ‘Leeft ’ie nog?’ zeiden we dan. We wisten allebei over wie het ging: dichter en schrijver Remco Campert. In zijn laatste jaren zag hij er broos uit, dronk hij nogal stevig en vooral – hij was de negentig al gepasseerd. De reden dat we dat aan elkaar vroegen, was een heel prozaïsche: op het moment dat hij zou overlijden, wilden we natuurlijk wel Campert zo compleet mogelijk op de plank hebben. De één zijn dood… afijn.

(meer…)
wereldberoemde verhalen: schateiland

Wereldberoemde verhalen in strip

Vorig jaar realiseerde ik me dat ik dat ik het wereldberoemde verhaal Treasure Island van Robert Louis Stevenson waarschijnlijk nog nooit gelezen had. Ik had wel verfilmingen gezien van het verhaal over het beroemde schateiland, piraten en de jonge avonturier Jim Hawkins, en een serie die erdoor geïnspireerd is: Black Sails. Zelfs nu ik het gelezen heb, twijfel ik nog of ik het niet al eerder kende. Dat komt niet alleen doordat het verhaal inmiddels deel uitmaakt van de popcultuur, maar ook omdat ik als kind een stripversie heb gelezen van het verhaal: Schateiland als onderdeel van de zogenaamde Toppers in strips – Wereldberoemde verhalen.

(meer…)
wortelschaamte, lezen, vrouw

Wortelschaamte

Wanneer je de Nobelprijs krijgt toegekend, valt moeilijk te ontkennen dat je maatschappelijk geslaagd bent. Toch vraag ik me af of het winnen van de Nobelprijs voor Literatuur inderdaad zo voelt voor de Franse schrijfster Annie Ernaux (1940). In haar sterk autobiografisch getinte romans probeert ze aan de hand van de collectieve geschiedenis en allerlei voorwerpen haar persoonlijke verleden te reconstrueren. Ernaux kan haar leven enkel beschrijven aan de hand van het grotere geheel waarin het plaatsvindt: in al haar boeken is een sociale component aanwezig.

(meer…)