Zoals ik twee weken geleden schreef, ben ik aan het sporten geslagen. De groepslessen die ik volg vind ik leuk, de docenten zijn enthousiast en ik voel me al een stuk fitter. So far so good. Met een app op mijn telefoon kan ik lessen boeken. Eenmaal in de sportschool moet ik met dezelfde app inchecken door een QR-code te scannen en na afloop check je weer uit, waarna de onvermijdelijke feedbackvraag komt: hoe vond je de les? En: hoe vond je de sportschool?

Bij beide vragen zijn er twee opties: goed of slecht. Ik antwoord steevast met “goed”, want “slecht” vind ik wel heel slecht klinken. Toch is het – eerlijk gezegd – nogal een budget-sportschool, dus hoewel ik op de lessen weinig heb aan te merken, heb ik inmiddels toch al een paar teleurstellingen moeten verwerken. Dat ik inmiddels al een aantal weken twee keer per week sport, is eerder ondánks dan dankzíj hun service.

Zo staat er op de website met trots dat ze beschikken over een Social Corner. Een gezellige plek om iets te drinken en bij te praten met je sportmaatjes. Het klonk leuk: ik moest denken aan het sportcafé dat ik kende van het sportcentrum bij de universiteit. Je kon er iets eten en drinken, de sfeer was fijn. In werkelijkheid bestaat de Social Corner uit niet meer dan twee oude bankstellen naast een koffie-automaat, tegenover de balie. Als je er zit kijk je rechts uit op de spierbundels die gewichten heffen, en links op de eenzame fietsers op de hometrainers.

Bij aanvang van mijn lidmaatschap zou ik een introductieprogramma krijgen, waarmee ik de sportschool zou leren kennen, een sportroutine op kon bouwen en de diverse mogelijkheden ontdekken die mijn nieuwe club me biedt. Ook deze omschrijving schiep verwachtingen waaraan de werkelijkheid niet voldeed. Toen ik lid werd en me meldde bij de balie, kreeg ik een ledenpas en een folder. Het volprezen introductieprogramma bleek een stempelkaart. Elk bezoek aan de sportschool levert je één stempel op. Bij 13 stempels krijg je een cadeau. Dat moet je dan stimuleren om diverse sportmogelijkheden uit te proberen. Als je persoonlijk advies wilt, mag je €10 extra betalen.

De eerste les dat ik enthousiast binnenkwam met mijn stempelkaart, wilde ik hem direct laten stempelen. Nee, dat moet ná de les, werd me verteld. Dat snap ik, ware het niet dat er als gevolg van het C-woord nu stickers met een looproute op de vloer staan. Dat zorgt ervoor dat ik na de les, als ik de pijlen volg, niet meer langs de balie kom. Het betekent trouwens ook dat ik niet naar het toilet kan, want daar leidt geen pijl heen. Die logica ging de baliemedewerker iets te ver. Voor deze keer kreeg ik de stempel, maar de volgende keer wilde hij eerst zweet zien.

Laat dan maar, dacht ik. Zoek het maar uit met je stempelkaart en je plastic bidon (wat moet het cadeau anders zijn?). Ook de automaat met sportdrankjes (met toegevoegde vitaminen en in 7 verschillende smaken) staat te verstoffen naast de Social Corner. Ik heb er nog niemand gebruik van zien maken. Misschien omdat je er €4 per 4 weken voor betaalt. Een abonnement voor sportdrankjes? Nee dank u. Je schijnt bij de balie om een proefmonster te mogen vragen, maar in dat soort sprookjes geloof ik al niet meer.

Toch ben ik tot nu toe elke week twee keer wezen sporten. Zumba, Sh’bam of BodyCombat: zweten gegarandeerd. De docenten zijn enthousiast en de medesporters maken af en toe een praatje. Het sporten samen met anderen, op opzwepende muziek, maakt me vrolijk, bezweet en fit. Daar gaat het om. Feedback: goed genoeg.


0 reacties

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.