Grijs

Er gaat een magere man tegenover me zitten in de trein. Ouder, of eigenlijk, laten we er niet omheen draaien: bejaard. Alles is grijs aan hem: de plukjes haar op zijn bol, zijn jas, zijn broek en, vooral, zijn uitstraling. Hij zet twee donkergrijze fietstassen naast zich. Uit één ervan haalt hij een plastic broodtrommel die ooit wit was en trekt het elastiek dat er omheen zit los.

Twee pakjes komen tevoorschijn. Hij scheurt het eerste open en begint op een gevulde koek te knagen. Vol overtuiging. Alsof hij uitgehongerd is. De tweede gevulde koek volgt al snel. Hij spoelt de resten weg met koffie die hij eerst vanuit een thermoskan in een witte mok met opdruk heeft geschud. Ik kan niet lezen wat er op staat. Opa? Kanjer? Bridgeclub Een brug te ver?

Zelf heb ik ook talloze mokken met flauwe spreuken erop. Eentje met iets over zombies die hersenen eten er op en één met het Randstadlogo,  omdat ik in het verleden door dat uitzendbureau uitgezonden werd. Wel hou ik erg van mijn ‘Nijmegen-mok’ waar kenmerkende Nijmeegse dingen op staan: de Kruittoren, Het Valkhof, een Vierdaagse-medaille, de Sint-Stevenskerk en natuurlijk de Waalbrug. Ik woon inmiddels al zo lang in Nijmegen dat ik die dingen leuk ben gaan vinden. Toen ik in Nijmegen ging studeren kreeg ik een andere mok mee, die mijn vader voor zijn verjaardag had gekregen toen hij veertig werd. Opschrift: ‘Over the hill’. Engels voor ‘oude lul’. Ik snap heel goed dat hij daar toen geen boodschap aan had, want nu ben ik zelf net zo oud als hij was toen hij de mok kreeg. Toch ontkomen we er niet aan. Ooit gaan we allemaal ‘over the hill’ en worden we zo grijs en oud als de man in de trein.

Als toetje trekt de grijze man een zakje zacht snoep open en werkt het ene colaflesje na de andere groene kikker naar binnen. Spul dat hij niet mag hebben van zijn vrouw. En van zijn dokter. Hij is een vrije treinreiziger en doet lekker waar hij zin in heeft. Met een tevreden glimlach die een laatste gele kruimel uit zijn mondhoek duwt, kijkt hij naar het Limburgse landschap dat voorbij suist.