Almere viert op dit moment haar vijftigjarig bestaan. In hetzelfde jaar dat grote broer Amsterdam 750 jaar oud is. Wat Almere bijzonder maakt is dat de meeste mensen die deze stad hebben bedacht net als een deel van de eerste inwoners nog in leven zijn. Daar kwam ik achter toen ik de stad begin oktober bezocht met een collega.
Het is donderdagochtend 9 oktober en we zijn van Nijmegen onderweg naar Almere om een bijeenkomst over (straat)naamgeving te bezoeken. De conducteur roept de namen van de stations om met een stem die klinkt alsof hij een zware nacht heeft gehad en de zin van het leven opnieuw moet vinden. “Nu eerst -zucht- station Arnhem.”
Wij hebben er wél zin in, want we zijn onderweg naar een stad die een heuse stripheldenbuurt heeft. Dit is inspirerend omdat er in Nijmegen (in Lent) een buurt is waar al een Kuifjestraat bestaat en waar we meer straten naar Belgische stripfiguren zullen noemen. Sowieso is het leuk om collega’s van andere gemeenten te ontmoeten die hetzelfde werk doen. De collega waar ik mee op stap ben, is lid van de Nijmeegse ambtelijke werkgroep straatnaamgeving en ik ben de secretaris van die werkgroep.
Het stadhuis van Almere ligt op loopafstand van het station. De organisatoren van de bijeenkomst ontvangen ons daar gastvrij. Daarna volgt een welkomstwoord van eerst de voorzitter van de commissie naamgeving van Almere en dan van de burgemeester. Warme woorden. Ik voelde me welkom in Almere.
Almere betekent ‘groot meer’. Dat meer bestond in de vroege middeleeuwen op de plek die later (vanaf ongeveer de twaalfde eeuw) ingenomen werd door de binnenzee die we kennen als de Zuiderzee. Nadat de Afsluitdijk in 1932 in gebruik werd genomen werd deze zee het IJsselmeer. Een deel van het IJsselmeer werd ingepolderd en zo ontstond Flevoland. In 1975 werd begonnen met de bouw van Almere.
Bijzonder vond ik de lezing die de stadsarchivaris van Almere gaf. Dit archief bestaat pas ongeveer twintig jaar, omdat er daarvoor andere prioriteiten waren. Zoals eerst maar eens het bouwen van de stad. Almere is bedacht door een groep van enkele tientallen ambtenaren. Zij bedachten de indeling en de wegenstructuren en hadden in de jaren zeventig al aandacht voor duurzaamheid door fietsers en voetgangers ruim baan te geven in die planning. Deze bedenkers van Almere staan ook wel bekend als de ‘peetouders van Almere’. De meesten van hen leven nog en kwamen begin 2025 bij elkaar voor een reünie.
Stel je voor dat je een compleet nieuwe stad mede hebt mogen vormgeven. Een plek waar kinderen geboren worden en opgroeien. Waar mensen lief en leed met elkaar delen, muziek maken, spelen. Herinneringen maken. Dat vind ik ronduit geweldig. Ik neem me voor om Almere in de toekomst nog eens wat meer te ontdekken. Zoals het kunstmatige meer met de toepasselijke naam Weerwater. Ondertussen keerden mijn collega en ik tevreden terug van de jongste stad van Nederland naar de oudste: Nijmegen. De stad waar wij voor werken en die ons thuis is.
0 reacties