bos herfst

Muziek in mijn oren, herfst in mijn hoofd

Wat is het toch een bijzonder seizoen: de herfst! Ik word er altijd een beetje nostalgisch van. De intensiteit van het zonlicht, de kleuren van de bladeren en de vroege avonden doen me denken aan de intensiteit van mijn tienerjaren. Ik fiets in de frisse buitenlucht, onder een strakblauwe hemel over een bospad vol bladeren. De herfst is altijd het moment dat ik mijn oude mp3-speler weer tevoorschijn haal. (meer…)

Zweetengel

Zweetengel

Het meisje zit op haar knieën voor het almachtige fitnessapparaat, met beide handen om een handvat geklemd dat via een zwarte draad met gewichten verbonden is. Met haar gebogen hoofd en uitgestrekte armen lijkt ze op een vertekend spiegelbeeld van Jezus aan het kruis. Vrouw in plaats van man, laag in plaats van hoog hangend, haar gezicht richting het (fitness)kruis gekeerd in plaats van de andere kant op. Verder ontbreken nagels door haar polsen en voeten, bloedende stigmata en een doornenkroon. Gelukkig. Lijden doet ze echter wel. Vrijwillig, net als die man aan het kruis zou hebben gedaan. (meer…)

ooievaar verwachting

Nesteldrang

Na maanden van voorbereidingen, voorpret en afwachten is het zover. Ik ben in blijde verwachting. Nou, eigenlijk vooral mijn vriend en zijn zoon. Dit was al tijden hun wens, maar om praktische redenen ging het eerder niet. Nu ik in beeld ben is het eindelijk echt mogelijk! En voor mij is het een geweldige kans, want in mijn eentje bij mij thuis is het ook niet te doen. (meer…)

herfst

Herfst

De herfst hangt in de lucht. Letterlijk: de blaadjes hangen nog. Tussen de groene bladeren aan de bomen buiten mijn raam verschijnen tinten geel, oranje en vuurrood. Dit gaat niet helemaal gelijkmatig. Sommige bomen zijn in een verder gevorderd stadium van herfstkleuren dan andere. Verder ruik ik de herfst ook. De geur heeft iets zoets, met ondertonen van kaneel en vergankelijkheid. (meer…)

schuld zonde vlees

Leve het schuldgevoel

Ik zit met een gemengd gezelschap – allemaal vrijwilligers – aan tafel. Een mevrouw verklaart graag af en toe vegetarisch te eten, gezien de impact van de vleesindustrie op het milieu, het dierenleed en haar gezondheid. Een man naast haar, met een sappig, lichtgebraden biefstuk op zijn bord, zegt verschrikt: “Hè, bah, ik ga me bijna schuldig voelen!”. Snel stelt de vrouw hem gerust. “Oh, ik eet ook nog wel af en toe vlees, hoor!” (meer…)