Jules de la Tourette

Jules de la Tourette

De Ig Nobelprijs was vorige week in het nieuws. Deze parodie op de Nobelprijs is bedoeld om te lachen, maar ook om je aan het denken te zetten. Ik kende de prijs alleen van een zwevende kikker. Google vertelt me dat het al weer twintig jaar geleden is dat die de prijs kreeg en dat het bijbehorende onderzoek plaatshad in het magnetenlab van de Radboud Universiteit Nijmegen, mijn alma mater.

(meer…)

Goed genoeg

Zoals ik twee weken geleden schreef, ben ik aan het sporten geslagen. De groepslessen die ik volg vind ik leuk, de docenten zijn enthousiast en ik voel me al een stuk fitter. So far so good. Met een app op mijn telefoon kan ik lessen boeken. Eenmaal in de sportschool moet ik met dezelfde app inchecken door een QR-code te scannen en na afloop check je weer uit, waarna de onvermijdelijke feedbackvraag komt: hoe vond je de les? En: hoe vond je de sportschool?

(meer…)
springende vrouwen in sportkleding

Deadline

Een groep zwetende dames in felgekleurde sportoutfits volgen de bewegingen van een jonge vrouw van een jaar of 22 die vooraan de groep staat. Zij heeft nergens last van. Vol energie springt, draait, stapt en klapt ze van het ene opzwepende liedje naar het andere swingende nummer. Tussendoor maakt ze gebaren zodat we weten welke kant we op moeten stappen en af en toe zingt ze uit volle borst mee met de songteksten.

(meer…)
mooi weer

Mooi weer

De gemiddelde weerman- of -vrouw begint te glunderen als hij of zij mooi weer mag aankondigen. Mooi weer roept visioenen op van vakantie, zon, zee, strand en drankjes met parasolletjes er in. Nou, geef mijn cocktail maar aan fikkie. Tijdens de hittegolf, aangekondigd als ‘mooi weer’, die meer dan twee weken duurde ben ik bijna afgebrand. In de schaduw. Mooi is dat.

(meer…)
Het leven van een optimistische man. Zeepbel.

Het leven van een optimistische man

Toen de optimistische man vanuit zijn moeder het licht zag, kraaide hij van geluk. Al de kleuren die reflecteerden in de bril van de verloskundige brachten hem in vervoering. Het was meteen de eerste keer dat hij zijn stembanden gebruikte. Even later werd hij verrukt door de geuren. Van bloed, zweet en vruchtwater. En de aftershave van zijn vader vermengd met een lucht van angst en vreugde. Zoiets had hij nog nooit geroken.

(meer…)
Stilte voor de storm. Paardebloem.

Stilte voor de storm

Het is een licht bewolkte zomeravond in juni. En nog lang niet donker. Ik ga wandelen met een vriend van mij. Sinds het vanwege de coronamaatregelen niet mogelijk is om te sporten in het sportcentrum gaan we in plaats daarvan wekelijks wandelen. Deze keer hebben we gekozen voor een wandelroute door het Nijmeegse Goffertpark, die ik online gevonden heb. Het is broeierig. Er hangt iets in de lucht. Achteraf gezien waren de voortekenen al aanwezig, maar ja: achteraf is het altijd makkelijk praten.

(meer…)
terras

Welkom terug

Afgelopen week ging ik met mijn vriend voor het eerst in dit jaar weer eens iets drinken op een terras. Normaalgesproken is dat niet zo’n gedenkwaardig moment, maar je snapt het: corona. Ik hou van de horeca, ik hou van de gezelligheid, lekkere drankjes met lekkere hapjes erbij en af en toe een maaltijd. Nu kunnen mijn vriend en ik zelf ook lekker koken, en drankjes kun je ook thuis drinken, maar nee, het is toch niet hetzelfde.

(meer…)