tast, blindoek, vrouw

Op de Tast

Ik doe boodschappen in mijn lokale supermarkt. Om te beginnen kies ik een zak appels, want “an apple a day keeps the doctor away”. Mijn keuze is welbewust: ik ga voor het zoetzure van Elstars en bovendien check ik enkele zakken op beschadigingen en bruine plekjes op de appels die er in zitten. Dan voel ik nog een beetje aan ze door het doorzichtige plastic van de voorverpakking heen en leg ik de gelukkige winnaars in mijn winkelmandje.

(meer…)
skyline van Rotterdam, waar het eurovisie songfestival gehost werd. De erasmusbrug is te zien en een volle maan

Douze points

Oké, ik doe het. Een column over mijn guilty pleasure: het Eurovisie Songfestival. Ik kan er niks aan doen. Meestal vind ik de term ‘guilty pleasure’ onterecht, want doorgaans is er niks mis met de betreffende pleasure (bepaalde muziek bijvoorbeeld, of tv-programma’s waar bepaalde mensen op neerkijken). Maar met het Songfestival is objectief gezien een heleboel mis. En toch word ik er blij van. Ik ben ook maar een mens. Dus keek ik zaterdagavond naar de finale.

(meer…)
twee vogels vliegen in een blauwe lucht

Vrijheid

Afgelopen week stond in het teken van herdenken en vieren. Verdriet en blijdschap volgden elkaar op, zoals dat gaat in het leven. Net als heel Nederland stond ik op 4 mei stil bij de oorlogsslachtoffers en op 5 mei bij de bevrijding van ons land. Op 7 mei vierde ik mijn 29e verjaardag, met op dezelfde dag dit jaar een begrafenis. Oma overleed vorige week, ongeveer 2 maanden na opa, behoorlijk onverwacht maar zonder lijdensweg.

(meer…)
hofleven

Hofleven

Het digitale koekhappen is voorbij en de koninklijke familie heeft de technische bubbel die Eindhoven is weer verlaten. Zij keerden weer terug naar het hofleven. Willie trekt een biertje open, Maxima modelleert haar haar zó dat er een nieuwe hoed op past, de prinsessen gaan aan het huiswerk. Ariane met veel plezier, Amalia met enige tegenzin en Alexia nauwelijks, omdat ze niet van haar Instagram-account los te weken is.

(meer…)
Stephen. Inspiratie. Rook. Inademen. Duisternis. Kleur.

Ode aan drie Stephens

In een voetnoot bij zijn magnifieke hervertelling van de Griekse mythes over (spoiler alert) de val van Troje, legt Stephen Fry uit wat het woord ‘inspiratie’ volgens de oude Grieken letterlijk betekende: ‘inademen’. Daar bedoelden ze het ‘inademen’ van een god, muze, of andere externe kracht mee. Met andere woorden: het bezielen van een sterveling met goddelijke inspiratie. Terwijl ik Troy aan het lezen (of inademen) was, kreeg ik op mijn beurt inspiratie. Stephen Fry was namelijk niet de eerste Stephen die mij onlangs of al langer geleden heeft geïnspireerd. Dat geldt ook voor twee andere Stephens: horrorauteur Stephen King en natuurkundige Stephen Hawking.

(meer…)
kleurrijke lichtgevende jukebox in een bar of café

Jukebox in mijn hoofd

Ik heb een jukebox in mijn hoofd. Zo’n ouderwetse machine waar je vroeger geld in moest gooien om een zelfgekozen liedje te laten afspelen. Alleen die in mijn hoofd werkt niet op geld, maar op woorden en geluiden. Een beetje zoals Siri of de Google Assistent van je telefoon. Zodra die een woord opvangt roept ze “ik zoek het voor je op!” of “route bepalen naar…”. Mijn jukebox heeft gedurende mijn leven teksten van liedjes opgeslagen, zodat die ze nu op elk gewenst en ongewenst moment tevoorschijn kan toveren.

(meer…)
Er zit een luchtje aan de lente

Er zit een luchtje aan de lente

Het is weer april. Die doet wat hij wil. Met kauwen die in groepen als jeugdbendes hun territorium afbakenen (ik zag er een die een duif ervan langs gaf) en paaseieren die worden verstopt. En dit jaar is er een nieuw fenomeen: het NK tegelwippen dat op 30 maart van start ging. Kinky. Alle tekenen van de lente zijn er. Het seizoen waarin alles weer groen wordt en gaat groeien, het langer licht is, zaden ontkiemen en verliefdheid in de lucht hangt. Er zit echter ook een ander luchtje aan de lente: een poepluchtje.

(meer…)
Het Torentje aan het binnenhof in Den Haag

Historische verhuizing

Er is ontzettend veel wat ik zou willen schrijven over de uitslag van de Tweede Kamerverkiezingen en wat daarna allemaal gebeurde. Hoe anders ik het had gehoopt, hoe minder erg ik het had verwacht. De winst van (extreem) rechts en het verlies van links liet een behoorlijke kater bij mij achter. Het feit dat onze Teflon-premier wéér mag blijven zitten, is helemaal volgens het boekje. In crisistijd stemmen mensen conservatief, in een wanhopige poging iets te houden zoals het was. Ook als dat rampzalig was.

(meer…)